Jubileusz u muzyków

Brat Mateusz Miklos OFM

Bądź na bieżąco!

Zespół Szkół Muzycznych im. Wojciecha Kilara w Rzeszowie świętuje w tym roku jubileusz 65-lecia działalności.
Początki szkolnictwa muzycznego w naszym mieście sięgają XIX w. zapoczątkowane przez prywatne szkoły muzyczne. Prowadziło je m.in. Kółko Literacko-Muzyczne, później Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej, a także Towarzystwo Muzyczne „Lutnia”. Z powodu trudności finansowych szkoła została rozwiązana. Dopiero 1 października 1944 r. reaktywowano Towarzystwo Szkoły Muzycznej, które wraz ze Związkiem Muzyków Polskich utworzyło szkołę muzyczną. Działalność dydaktyczną szkoła rozpoczęła w dwa tygodnie później w budynku pryz ul. Sobieskiego.
Pierwszym jej dyrektorem był Marian Waigt. Z czasem szkoła przechodziła zmiany w swoim charakterze. Przez pewien czas był to Instytut Muzyczny, później w połączeniu z prywatną szkołą umuzykalniającą powstała Miejska Szkoła Muzyczna, dająca możliwości zdobycia zawodu nauczyciela muzyki albo uprawiania zawodu muzyka. W styczniu 1950 r. szkoła została upaństwowiona, uzyskując tym samym stałą bazę materialną.
Szkoła Muzyczna cieszyła się wielkim zainteresowaniem. Brakowało miejsc, a także rosły oczekiwania ze strony uczniów w dziedzinie wyższego wykształcenia. Dlatego podjęto rozbudowę budynku przy ul. Sobieskiego. 23 czerwca 1956 r. uroczystym koncertem prof. Feliksa Rączkowskiego uświetniono otwarcie odnowionego budynku.
W 1997 r. powstała Szkoła Muzyczna II st., a wcześniej Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I st.
23 października 2002 r. Zespół Szkół Muzycznych otrzymał imię Wojciecha Kilara, światowej sławy kompozytora, który był uczniem tej rzeszowskiej szkoły i tutaj rozpoznał swoje powołanie muzyczne i kompozytorskie. Prof. Wojciech Kilar był także honorowym gościem uroczystości jubileuszowych. Przez lata swojej działalności szkoła wydała wielu znamienitych twórców kultury w dziedzinie muzyki i śpiewu.
W uroczystość św. Józefa społeczność szkolna wraz z rodzicami uczniów i sympatykami Szkoły na Mszy św. w bazylice Ojców Bernardynów dziękowała za lata działalności. Mszy św. przewodniczył o. Rafał Klimas, proboszcz i kustosz sanktuarium wraz ks. prał. Henrykiem Wojdyło, proboszczem z parafii Bożego Ciała w Rzeszowie. Kazanie wygłosił o. Wiktor Tokarski OFM.
Po południu jubileusz uświetnił koncert w wykonaniu uczniów i nauczycieli w Filharmonii Rzeszowskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uzdrowienia i ogłoszenie bliskości królestwa Bożego tworzą jedną całość

2026-01-20 10:52

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Fragment Dziejów Apostolskich rozgrywa się w Antiochii Pizydyjskiej, podczas pierwszej wyprawy misyjnej. Po pierwszym nauczaniu Pawła „w następny szabat zebrało się niemal całe miasto”, a część słuchaczy odpowiada zazdrością i sprzeciwem. Paweł i Barnaba mówią „odważnie”, a greckie słowo (parrēsiazomai) oznacza mówienie wprost, bez lęku. Paweł nie rzuca przekleństwa. Wskazuje na odpowiedzialność słuchaczy. „Sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego”. Jan Chryzostom zwraca uwagę na to przesunięcie akcentu. Nie pada zdanie: „jesteście niegodni”. Pada zdanie o samym osądzie człowieka. Zwrot ku poganom ma uzasadnienie w Piśmie. Paweł cytuje Iz 49,6: Sługa Pana zostaje ustanowiony „światłością dla pogan” i ma nieść zbawienie „aż po krańce ziemi”. W Izajaszu chodzi o misję większą niż odnowa Izraela. Łukasz pokazuje, że ta perspektywa działa w historii Kościoła. Poganie reagują radością i wielbieniem słowa Pana. Wers 48 mówi o tych, którzy zostali „przeznaczeni do życia wiecznego”. Chryzostom objaśnia to jako „oddzielenie dla Boga”. Zaraz potem pada zdanie o szybkim rozszerzaniu się słowa Pana. Chryzostom zauważa czasownik (diēphereto), „rozchodziło się” po całej okolicy. Tertulian przytacza tę scenę jako świadectwo posłuszeństwa nakazowi Jezusa - najpierw Izrael, potem narody. W święto Cyryla i Metodego widać drogę tej samej misji. Ewangelia przechodzi do nowych ludów i nowych języków bez utraty mocy.

CZYTAJ DALEJ

Komunikat biskupa opolskiego: proszę wszystkich duszpasterzy, aby Osoby Skrzywdzone otoczyć pamięcią modlitewną

2026-02-14 15:59

Diecezja opolska

[ TEMATY ]

bp Andrzej Czaja

Dzień modlitwy i solidarności

osoby skrzywdzone

Diecezja Opolska

w najbliższy piątek – 20 lutego – Kościół w Polsce po raz dziesiąty będzie przeżywał Dzień modlitwy i solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym. W naszej diecezji szczególną okazją do wspólnej modlitwy będą wieczorne czuwania (Msza św., nabożeństwo Drogi Krzyżowej oraz adoracja Najświętszego Sakramentu), które odbędą się tego dnia w katedrze opolskiej, a także w parafiach: św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu, Narodzenia NMP w Głubczycach, św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu, Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie oraz św. Michała Archanioła w Prudniku.

CZYTAJ DALEJ

Miesiąc temu zmarł historyczny kamerdyner trzech Papieży

2026-02-15 06:44

Włodzimierz Rędzioch

[ TEMATY ]

Angelo Gugel

Vatican Media

Angelo Gugel

W sobotę 17 stycznia w kościele Santa Maria alle Fornaci, tuż obok Watykanu, odprawiono Mszę św. żałobną.

Obecność pięciu kardynałów: Pietro Parolina, watykańskiego Sekretarza Stanu; Stanisława Dziwisza, krakowskiego arcybiskupa seniora; Konrada Krajewskiego, jałmużnika papieskiego; Jamesa Michaela Harveya, archiprezbitera bazyliki św. Pawła za Murami; Beniamina Stelli, emerytowanego prefekta Kongregacji ds. Duchowieństwa; arcybiskupów Edgara Peña Parry, substytuta ds. ogólnych Sekretariatu Stanu; i Richarda Gallaghera, sekretarza ds. relacji z państwami; oraz dziesiątek prałatów i księży świadczyła o tym, że był to pogrzeb wyjątkowej osoby. Rzeczywiście, pożegnano zmarłego 15 stycznia Angelo Gugela, historycznego kamerdynera trzech Papieży: Jana Pawła I, Jana Pawła II i Benedykta XVI. Wcześniej służył on w Żandarmerii Watykańskiej i pracował w Gubernatorstwie Państwa Watykańskiego. Kamerdyner jest jedną z osób pracujących w Domu Papieskim i jest do bezpośredniej dyspozycji Papieża w każdej chwili, gdy jest to potrzebne. Angelo czasami usługiwał też przy stole. Natomiast podczas podróży zajmował się bagażem Papieża. Towarzyszył mu podczas audiencji - na przykład trzymał tacę z różańcami, które Papież rozdawał swoim gościom, i zajmował się prezentami, które ludzie przynosili więtemu. Podczas wakacji Jana Pawła II w górach Angelo spędzał większość czasu u jego boku. Zawsze był z Papieżem, wraz z sekretarzem papieskim i żandarmami, którzy zapewniali mu bezpieczeństwo. Jego praca stała się nieodzowna, gdy Papież nie mógł już poruszać się samodzielnie. Na licznych fotografiach tuż obok Jana Pawła II widać u jego boku kamerdynera - Angelo stał się „cieniem papieża”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama