Przyjęli strój duchowny

Krzysztof Szlanta

Mateusz Wójcik

Strój duchowny przyjęło 16 alumnów

Bądź na bieżąco!

Szesnastu alumnów III roku Metropolitalnego Seminarium Duchownego przyjęło strój duchowny. W sobotnie przedpołudnie, 17 listopada, kościół seminaryjny Przemienienia Pańskiego wypełnił się gośćmi. Podczas Mszy św., którą wraz z rektorem seminarium ks. Markiem Słomką, koncelebrowali wychowawcy seminaryjni i zaproszeni kapłani, miał miejsce obrzęd obłóczyn, czyli przyjęcia sutanny. Obłóczyny odbywają się na III roku i są jednym z etapów przygotowania do święceń kapłańskich. Od tej chwili sutanna staje się codziennym strojem kleryków.

Strój duchowny przyjęli: Michał Bijak, Dariusz Borowski, Krzysztof Bożym, Dawid Gawin, Paweł Gołofit, Paweł Kałkus, Radosław Karpiuk, Krzysztof Kloc, Sebastian Kostecki, Sebastian Natoniewski, Adam Patyjewicz, Michał Sidor, Emil Skrobowski, Maurycy Soja, Marek Stolarz i Krzysztof Szlanta. Alumni prosili Księdza Rektora o poświęcenie stroju duchownego jako znaku przynależności do Chrystusa, a jednocześnie wobec zgromadzonych zadeklarowali „pragnienie wewnętrznego postępu na drodze powołania kapłańskiego”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W homilii ks. Marek Słomka zachęcał wszystkich do nowego, prawdziwego poznania Jezusa. - Chcemy dziś na nowo poznać Jezusa. Chcemy Go spotykać w Bożym Słowie i drugim człowieku, w kapłanach i sakramentach świętych, które są udzielaniem Jego łaski - mówił Ksiądz Rektor. Nawiązując do uroczystości obłóczyn, podkreślał, że alumni III roku pragną czegoś więcej niż poznać Chrystusa, chcą Go przyoblec. - Sutanna jest znakiem ściślejszej łączności z Chrystusem i Kościołem, a jej przyjęcie to pewnego rodzaju zaślubiny, w których ważna jest postawa ducha i przemiana serca - mówił ks. Słomka.

W akcie oddania, który złożyli klerycy, poświęcili oni swoje życie Chrystusowi i Maryi, Wychowawczyni Powołań Kapłańskich, prosząc o pomoc w wiernym kroczeniu śladami Najwyższego Pasterza. Po Mszy św. którą zakończyło uroczyste błogosławieństwo, wspólnota seminaryjna oraz zaproszeni goście udali się na agapę. Po spotkaniu przy stole alumni wyjechali do swoich rodzinnych parafii, aby we wspólnocie najbliższych dzielić się radością z przyjętego stroju duchownego.

2012-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obłóczyny w szczecińskim seminarium

Niedziela szczecińsko-kamieńska 46/2017, str. 1

Al. Łukasz A. Paluch

[ TEMATY ]

seminarium

obłóczyny

Al. Marek Kuligowski

Pamiątkowa fotografia z Księdzem Arcybiskupem i Księdzem Rektorem

Arcybiskup Andrzej Dzięga 28 października br. obłóczył w strój duchowny sześciu alumnów roku III Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie. W tej podniosłej i radosnej chwili towarzyszyli im kapłani, rodzice, rodziny i przyjaciele. Uroczystość odbyła się w kościele seminaryjnym. Obrzęd przyjęcia szaty duchownej to jeden z najbardziej wyrazistych znaków zewnętrznych w trakcie formacji seminaryjnej. Zazwyczaj odbywa się w trakcie sprawowanej Eucharystii. Po homilii Ksiądz Arcybiskup poświęcił nowe sutanny, które alumni trzymali na rękach, następnie w towarzystwie dwóch wychowawców seminarium oraz starszych współbraci ubrali strój duchowny, dopełnieniem było nałożenie przez Pasterza naszej archidiecezji komży i biretu. Na zakończenie obrzędu Ksiądz Arcybiskup udzielił nowo obłóczonym alumnom uroczystego błogosławieństwa. Szatę duchowną przyjęli: al. Adam Bliźniuk – parafia pw. Przemienienia Pańskiego w Szczecinie; al. Karol Dąbrowski – parafia pw. Wniebowzięcia NMP w Pilchowie; al. Mariusz Just – parafia pw. św. Jacka w Stepnicy; al. Andrzej Kapuściński – parafia pw. Matki Bożej Bolesnej w Pyrzycach; al. Andrey Meshcheraykov – parafia pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Czelabińsku (diec. Nowosybirsk, Rosja); al. Miłosz Paszkiewicz – parafia pw. Matki Bożej Rokitniańskiej w Kostrzynie nad Odrą (diec. zielonogórsko-gorzowska).

CZYTAJ DALEJ

Post dobrze łączy się z jałmużną i z modlitwą

2026-01-22 11:25

Ks. Krzysztof Młotek

Karol Porwich/Niedziela

Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.

CZYTAJ DALEJ

Łódź: Arena Młodych 2026

2026-02-20 16:19

Piotr Drzewiecki

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Piotr Drzewiecki

Łódź: Arena Młodych 2026

Potencjał to to, kiedy ktoś widzi w Tobie dobro nawet, jeśli Ty nie dostrzegasz go w sobie! – mówił bp Piotr Kleszcz do młodzieży podczas tegorocznej Areny Młodych.

Tradycyjnie, trzeci dzień rekolekcji wielkopostnych dla młodzieży z archidiecezji łódzkiej, to Arena Młodych, która w tym roku opierała się na Ewangelii o robotnikach w winnicy. - Pan Bóg nigdy się nie męczy! Pan Bóg pięć razy wychodzi, by szukać w winnicy robotników - nie dlatego, że ma za dużo pieniędzy, ale że widzi w nim potencjał. Potencjał to to, kiedy ktoś widzi w Tobie dobro nawet, jeśli Ty nie dostrzegasz go w sobie! (…) W tej naszej dekoracji są dwie lewe ręce. Dla Pana Boga to nie problem, bo na krzywych liniach potrafi pisać proste litery. Jeśli oddasz Panu Bogu swoje zera, on przed każdym postawi jakąś liczbę i będzie ona miała wartość. Nie mów, że Kościół sobie poradzi bez Ciebie, to nieprawda. Bez Ciebie Kościół będzie inną wspólnotą. Pan Bóg nie wybiera sobie tych, których mniej czy bardziej kocha, a więc nie rezygnuj z siebie! – mówił bp Piotr Kleszcz.

CZYTAJ DALEJ

Reklama