Reklama

Centralne miejsce dla Chrystusa

Niedziela Ogólnopolska 48/2013, str. 5

Grzegorz Gałązka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rok Wiary, zakończony 24 listopada 2013 r., w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, był w dziejach Kościoła katolickiego drugą tego typu inicjatywą papieską. Pierwszy Rok Wiary ogłosił papież Paweł VI w dniach od 29 czerwca 1967 r. do 30 czerwca 1968 r., dla uczczenia 1900. rocznicy męczeństwa świętych Apostołów Piotra i Pawła. Rok Wiary, który ostatnio przeżywaliśmy, rozpoczął Benedykt XVI 11 października 2012 r., w 50. rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II i w 20. rocznicę publikacji posoborowego Katechizmu Kościoła Katolickiego, a zamknął papież Franciszek 24 listopada 2013 r.

Pierwsze w dziejach wystawienie relikwii św. Piotra

Na zakończenie Roku Wiary Ojciec Święty sprawił kolejną niespodziankę. Miało bowiem miejsce wyjątkowe obdarowanie świadków tej uroczystości. Po raz pierwszy w historii zostały wystawione do publicznego kultu relikwie św. Piotra. Wierni mogli oddać im cześć podczas Eucharystii sprawowanej pod przewodnictwem papieża Franciszka na Placu św. Piotra w Rzymie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Cała uroczystość zakończenia Roku Wiary przebiegała m.in. pod znakiem Syrii, gdzie od ponad dwóch lat toczy się wojna domowa, i Filipin, doświadczonych kataklizmem spowodowanym niedawno przez uderzenie śmiercionośnego tajfunu. Kolekta podczas Mszy św. była zbierana na rzecz ofiar tajfunu. Papież Franciszek, pozdrawiając sprawujących z nim Mszę św. patriarchów i arcybiskupów większych katolickich Kościołów wschodnich, wyraził pragnienie, aby przez znak pokoju, jaki z nimi wymienia, dotrzeć do wszystkich chrześcijan mieszkających w Ziemi Świętej, szczególnie w Syrii, i na całym Bliskim Wschodzie i uzyskać dla nich dar pokoju i zgody.

Z Chrystusem w myśli, słowie i czynie

W homilii papież Franciszek podziękował papieżowi emerytowi Benedyktowi XVI za ogłoszenie Roku Wiary. – Ku niemu biegną obecnie myśli pełne miłości i wdzięczności. Poprzez swą opatrznościową inicjatywę Benedykt XVI dał nam możliwość ponownego odkrycia piękna drogi wiary, rozpoczętej w dniu naszego chrztu, która uczyniła nas dziećmi Bożymi i braćmi w Kościele – powiedział. Wobec wiernych z całego świata Ojciec Święty Franciszek rozważał znaczenie obecności Chrystusa w centrum stworzenia, Ludu Bożego oraz w historii ludzkości i każdego człowieka z osobna. Podkreślił, że „człowiek wierzący, jeśli takim pragnie być, musi uznać i przyjąć w swym życiu centralne miejsce dla Jezusa Chrystusa w myśli, słowie i czynie”. – Każdy z nas ma swoją historię – wyjaśniał. Każdy z nas ma także swoje błędy, swoje grzechy, swoje chwile szczęśliwe i ciemne. Zachęcał do osobistego wypowiedzenia w milczeniu i prosto z serca: „Jezu, wspomnij na mnie, bo chcę stać się dobrym (dobrą), ale nie mam siły, nie potrafię, jestem grzesznikiem!”. – Prośmy Pana, aby o nas pamiętał, mając pewność, że dzięki Jego łasce będziemy mogli uczestniczyć w Jego chwale w Niebie. Idźmy wszyscy tą drogą! – wezwał papież Franciszek.

Radość Ewangelii

Reklama

Na zakończenie Mszy św. Ojciec Święty przekazał swoją pierwszą adhortację apostolską „Evangelii gaudium” – „Radość Ewangelii”. Stanowi ona podsumowanie zgromadzenia zwyczajnego Synodu Biskupów nt. nowej ewangelizacji, które odbyło się w Watykanie w październiku 2012 r. Papież wręczył adhortację biskupowi z Łotwy, kapłanowi z Tanzanii, diakonowi stałemu z Australii oraz przedstawicielom nowo bierzmowanych, seminarzystów, rodzin, katechetów, zakonników i zakonnic, młodzieży, członków bractw i ruchów. Dokument z rąk Ojca Świętego w formacie audio otrzymała również niewidoma kobieta, prowadzona przez psa przewodnika. „Evangelii gaudium” papież Franciszek przekazał osobiście przedstawicielom dziennikarzy i środowisk artystycznych. Adhortację otrzymał japoński rzeźbiarz Etsuro Sotoo, nawrócony pod wpływem sztuki genialnego Antonia Gaudíego – teraz Sotoo kontynuuje budowę bazyliki Sagrada Familia w Barcelonie, której nie zdążył dokończyć Gaudí. Z rąk Ojca Świętego dokument przyjęła też Anna Gulak, polska artystka, laureatka Nagrody Papieskich Akademii 2012, której wystawy poświęcone Janowi Pawłowi II prezentowane były w Watykanie i Weronie.

Przez otwartą bramę wiary

Abp Rino Fisichella, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, stwierdził w wypowiedzi dla Radia Watykańskiego, że Benedykt XVI, który otworzył Rok Wiary, oraz papież Franciszek, który go zamknął, pokazują swoim życiem, jak ważne jest trwanie w wierze. – Świadectwo, które daje Franciszek, wskazując na kulturę spotkania, zostanie jeszcze pogłębione przez refleksję i działanie wynikające z adhortacji apostolskiej „Radość Ewangelii” – zauważył. Według niego, papież Franciszek nie tylko nam mówi, że powinniśmy przekroczyć bramę wiary, ale mamy także wyjść na spotkanie innych ludzi. Abp Fisichella wyznał, iż dla niego najmocniejszym wydarzeniem zakończonego Roku Wiary była adoracja eucharystyczna, która zjednoczyła na kolanach cały świat katolicki modlący się w intencji pokoju.

Rok Wiary miał przyczynić się do ożywienia życia chrześcijańskiego i kościelnego, zwłaszcza katolików żyjących w odchodzących od Boga krajach zachodnich. Zagubionym miał dać szansę powrotu do Kościoła, a w wierzących rozbudzić dążenie do osobistego spotkania z Chrystusem oraz do radosnego wyznawania wiary. Bogaty w łaskę czas szeroko otworzył bramę wiary, abyśmy ubogaceni duchowo mogli radośnie wyjść na dalsze drogi naszego życia, włączając się przez misyjne zaangażowanie w podjęty przez Kościół program nowej ewangelizacji.

2013-11-26 12:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Nowenna do św. Józefa

[ TEMATY ]

nowenna

św. Józef

Bożena Sztajner/Niedziela

Kaliski wizerunek św. Józefa

Kaliski wizerunek św. Józefa

Wielkimi krokami zbliża się uroczystość św. Józefa, przypadająca na 19 marca. Z tej okazji warto pomyśleć o dołączeniu się do modlitwy nowenną do wyżej wspomnianego świętego, która rozpoczyna się 10 marca.

Dlaczego warto prosić św. Józefa o wstawiennictwo przed Bogiem i pomoc? Odpowiedzi na to pytanie udziela m.in. św. Bernard z Clairvaux (1153 r.):
CZYTAJ DALEJ

Kuba uwolni 51 więźniów po rozmowach ze Stolicą Apostolską

2026-03-13 18:30

[ TEMATY ]

Kuba

Stolica Apostolska

więźniowie

Vatican Media

Kuba

Kuba

Hawana ogłosiła, że w najbliższych dniach uwolnieni zostaną niektórzy więźniowie, w tym osoby, które odbyły już znaczną część kary. Dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej potwierdza, że „odbyły się ostatnio rozmowy dotyczące uwolnienia”

Rząd Kuby zapowiedział uwolnienie „w najbliższych dniach” 51 więźniów, przedstawiając tę decyzję jako gest dokonany „w duchu dobrej woli oraz bliskich i płynnych relacji między państwem kubańskim a Watykanem”. Komunikat, związany również z inicjatywami w ramach obchodów Wielkiego Tygodnia, został wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Hawanie. Dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Matteo Bruni, odpowiadając na pytania dziennikarzy, potwierdził, że „odbyły się ostatnio rozmowy dotyczące uwolnienia więźniów”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję