Reklama

Kapłański jubileusz

Kapłańskie jubileusze są okazją do wdzięczności Bogu za dar powołania oraz do modlitwy o nowych i świętych pracowników w winnicy Pana. W styczniu br. za 30 lat kapłaństwa dziękował ks. prał. Andrzej Głos, proboszcz parafii pw. św. Jadwigi Królowej w Lublinie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

W centrum uroczystości jubileuszowych znalazła się dziękczynna Msza św., sprawowana przed przewodnictwem abp. Stanisława Budzika. Eucharystię celebrowali kapłani wyświęceni 17 grudnia 1983 r. oraz księża związani z jubilatem i najstarszą parafią na Czechowie. – Zgromadziliśmy się wokół ołtarza, by pochylić się nad tajemnicą sakramentu kapłaństwa, by spojrzeć z troską na tych, którzy są narzędziami Chrystusa na ziemi – mówili przedstawiciele parafii, witając Metropolitę Lubelskiego oraz przybyłych gości. Nawiązując do słów papieża Benedykta XVI, który podkreślał, że od kapłanów wymaga się, by byli specjalistami od spraw wiary, parafianie zapewniali: – My też niczego innego nie oczekujemy, jak tylko tego, by nasi kapłani byli właśnie tacy i modlimy się, by w naszej archidiecezji nigdy nie zabrakło świętych kapłanów – mówili. W obecności Pasterza diecezji oraz rzeszy wiernych, podkreślali, że parafia św. Jadwigi Królowej ma wielkie szczęście do dobrych kapłanów. – Jesteśmy dumni, że naszej wspólnocie przewodzi ks. prał. Andrzej Głos. To kolejny kapłan i proboszcz, którego można określić mianem człowieka Bożego, otwartego na potrzeby parafian; człowieka obdarzonego licznymi talentami, o wielkim sercu, a zarazem dobrego gospodarza parafii – podkreślali. – Dziękujemy za wszystkie dzieła duchowe i materialne, za spotkania i modlitwę, za mądre i poruszające kazania, za sprawowane sakramenty i za remont kościoła – mówili, zaznaczając, że nie sposób wymienić wszelkiego dobra, które za sprawą ks. Andrzeja Głosa dokonało się w parafii w ciągu zaledwie kilku lat. Swojemu proboszczowi oraz kapłanom, którzy wraz z nim przyjęli święcenia prezbiteratu, przedstawiciele różnych stanów i wspólnot życzyli błogosławieństwa na kolejne lata służy w szeregach Chrystusa oraz zapewniali o modlitwie. Słowa wdzięczności za trzy dekady kapłaństwa skierowali również kapłani na co dzień współpracujący z Księdzem Proboszczem oraz siostry zakonne ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego. – W ciekawych czasach przyszło wam żyć, pracować i uświęcać się. Staliście się świadkami ważnych chwil Kościoła i ojczyzny. Po latach ofiarnej służby Chrystusowi możemy z radością zaświadczyć, że prowadzicie nas do Boga. Prosimy, abyście nadal przekonywali nas, że nasza ojczyzna jest w niebie – mówili.

Abp Stanisław Budzik, sprawując uroczystą Liturgię, dziękował Bogu za kapłanów, którzy całym swoim życiem gorliwie służą Chrystusowi oraz prosił o modlitwę o nowe i święte powołania. Zwracając się do jubilatów, Ksiądz Arcybiskup podkreślał, że święcenia kapłańskie, które przyjęli ponad 30 lat temu z rąk bp. Bolesława Pylaka, miały miejsce w katedrze lubelskiej, której patronem jest św. Jan Chrzciciel. – W odczytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii patron katedry ukazany jest jako ten, który prowadzi nas do wiary w Syna Bożego, w Jego zbawczą moc. Wy macie swój udział w tym posłannictwie już od 30 lat. Jesteście głosicielami Boga, który przychodzi do człowieka, by zbawić; jesteście zwiastunami Królestwa Bożego, które przychodzi przez Jezusa Chrystusa. Nie szczędzicie trudów, by przygotować drogi ludzkich serc Jezusowi, który przychodzi. Wskazujecie na Niego jako na Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata. Ile tysięcy razy przez tyle lat waszego kapłaństwa wypowiadaliście to z wiarą, wznosząc w górę białą Hostię przemienioną w Ciało Chrystusa? Pełniliście swoje posłannictwo w jedności z Kościołem, w łączności z Chrystusem – mówił Pasterz. Dziękując za czytelne świadectwo wiary także w imieniu swoich poprzedników: abp. Bolesława Pylaka i abp. Józefa Życińskiego, obecny Metropolita Lubelski podkreślał jedność jubilatów z Kościołem i z biskupem oraz ich gorliwość duszpasterską i nieustanną troskę o lud Boży. Zwracając się bezpośrednio do ks. prał. Andrzeja Głosa, abp Stanisław Budzik dziękował mu m.in. za posługę prefekta w seminarium duchownym, za pracę na stanowisku dyrektora Caritas Archidiecezji Lubelskiej oraz za podjęcie przed czterema laty posługi proboszcza w lubelskiej parafii pw. św. Jadwigi Królowej i wielką troskę o duchowe i materialne dobro wspólnoty.

Na kolejne lata kapłańskiej służby Metropolita życzył jubilatom błogosławieństwa Bożego i wstawiennictwa św. Jadwigi. – Chciejcie jak ona ufać w tajemnicę Chrystusowej miłości, objawioną na krzyżu. Jak ona pełnijcie swoje posłannictwo w duchu wierności Chrystusowi, który nie przyszedł, aby Mu służono, ale by służyć – mówił Pasterz. Słowami bł. Jana Pawła II prosił: – Święta nasza królowo, Jadwigo, ucz nas tej mądrości i tej miłości, którą uczyniłaś drogą swojej świętości. Zaprowadź nas przed wawelski krucyfiks, abyśmy jak ty poznali, co znaczy miłować czynem i prawdą, i co znaczy być prawdziwie wolnym. Weź w opiekę swój naród i Kościół, który mu służy, i wstawiaj się za nami u Boga, aby nie ustała w nas radość.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2014-02-12 16:05

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Semeraro podczas beatyfikacji salezjańskich męczenników: Nie rezygnujcie z marzeń

2026-06-06 14:49

[ TEMATY ]

męczennicy

beatyfikacja

salezjanie

PAP/Łukasz Gągulski

Pan nie wzywa was do rezygnacji z waszych marzeń, ale do ich oczyszczenia i oświecenia - mówił do młodych kard. Marcello Semeraro podczas beatyfikacji salezjańskich męczenników II wojny światowej, która miała miejsce 6 czerwca w Krakowie. Prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych wskazał nowych błogosławionych jako wzór wierności Chrystusowi, przypominając także ich związek z drogą powołania św. Jana Pawła II.

Podczas Mszy św. beatyfikacyjnej ks. Jana Świerca SDB i ośmiu jego współbraci kard. Marcello Semeraro podkreślił, że Kościół nie wspomina dziś przede wszystkim tragicznych okoliczności ich śmierci, lecz „chwałę Jezusa Chrystusa”, która jaśnieje w świadectwie nowych błogosławionych. Prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych wskazał, że salezjańscy męczennicy pozostali wierni Chrystusowi i swojemu powołaniu aż do przelania krwi.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

Papież do Hiszpanów: wróćmy do Boga, On ukształtował ten kraj

2026-06-07 14:27

[ TEMATY ]

Hiszpania

Boże Ciało

Vatican Media

Leon XIV przewodniczy dziś w Madrycie procesji Bożego Ciała. W Hiszpanii uroczystość ta została przeniesiona na niedzielę. Papież podkreślił, że jest to dzień szczególny, który przywraca nas do korzeni wiary. W obecności 1,2 mln wiernych Ojciec Święty zaapelował o powrót do Jezusa obecnego w Eucharystii, bo to On ukształtował Hiszpanię, a dziś na nowo może stać się światłem i źródłem, które nawodni wyschłe obszary serca.

Podczas Eucharystii poprzedzającej procesję Papież przypomniał, że uroczystość ta od wieków kształtuje pobożność, kulturę i życie hiszpańskiego narodu. „Nie chodzi tu o zewnętrzną manifestację, folklorystyczny relikt czy zwykłą ozdobę estetyczną. Chodzi tu o wiarę w obecność Pana Zmartwychwstałego, który żyje i nadal przechodzi pośród nas, który staje się chlebem dla naszego głodu życia i nawiedza zakamarki naszego serca oraz naszej historii, także te najciemniejsze”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję