Stare, nawet kilkuset letnie ornaty, monstrancja, kielichy czy puszki do przechowywania Najświętszego Sakramentu do niedawna były w stałym użytku podczas sprawowania liturgii w sanktuarium Matki Bożej Łaskawej i Różańcowej w Janowie Lubelskim. Aby zachować je od zniszczenia trzeba było wiele z nich poddać renowacji. Inne zostały wydobyte z kościelnych szaf i zakamarków. – Rozpoczynając pracę w janowskim Sanktuarium zobaczyłem wiele pamiątek oraz cennych rzeczy – opowiada ks. Jacek Staszak, kustosz Sanktuarium. – Było też dużo takich, które były bardzo zniszczone. Postanowiliśmy coś z tym zrobić i wszystkie cenne oraz zabytkowe eksponaty zebrać i udostępnić jako przedmioty muzealne parafianom oraz przybyłym do sanktuarium pielgrzymom. Dzięki uprzejmości dyrekcji biblioteki WSD w Sandomierzu udało się na profesjonalnym sprzęcie osuszyć i odgrzybić stare woluminy.

Uroczyste otwarcie odbyło się 10 września 2010 r., gdy Janów Lubelski gościł młodzież z diecezji z racji dni młodzieży. Otwarcia i poświęcenia zbiorów dokonał ks. Edmund Markiewicz, poprzedni kustosz sanktuarium. Wydarzeniu towarzyszył koncert pieśni i recytacji Maryjnych na wirydarzu klasztornym. W przedsięwzięcie włączyli się aktorzy: Stefan Szmidt i Alicja Jachiewicz, którzy recytowali m.in. wiersze miejscowej poetki Janiny Oleszko w akompaniamencie scholi parafialnej. Na co dzień Muzeum Parafialne otwierane jest na prośbę zwiedzających lub po uprzednim zgłoszeniu grupy w kancelarii czy zakrystii.

Muzeum składa się z dwóch części. W otwartych na co dzień wirydarzach klasztornych zawieszone są obrazy ukazujące cuda zdziałane przez św. Dominika i św. Jacka. Druga część to trzy sale z eksponatami. Pierwsza zawiera sprzęt liturgiczny, ornaty, chorągwie, monstrancje, relikwiarze, kielichy, puszki i lavabo, czyli XIX-wieczny kran do mycia rąk. W drugiej sali zebrane są księgi, kazania XIX-wieczne pisane ręcznie czy Mszały. Najstarsza księga datowana jest na 1688 r. Na ścianach zawieszone są portrety byłych janowskich proboszczów.

Muzeum zawiera również bardziej współczesne pamiątki związane z sanktuarium czy koronacją. Jest rama koronacyjna, w której obraz był wyniesiony z janowskiej świątyni na plac koronacyjny na Białej, gdzie znajdował się dawniej kościół parafialny. Są zdjęcia tego drewnianego kościoła. Ostatni kościół spłonął 8 września 1939 r. Są dwa odnowione feretrony.

Ciekawym dodatkiem do muzeum są różnego typu produkty pszczele: figurki, szopka, świece, baranki, zajączki czy jajeczka. Z relacji ks. Jacka wynika, że ta ekspozycja, szczególnie wśród zwiedzających muzeum dzieci, cieszy się największym zainteresowaniem. Wyroby pszczelarskie są regionalnym produktem i dlatego znalazły tutaj swoje miejsce.