Dom to słowo chyba najważniejsze dla człowieka, będące blisko takich słów, jak „matka”, „ojciec”. Dom to miejsce, gdzie człowiek spełnia się w swoim powołaniu, żyje, planuje przyszłość. To miejsce, gdzie człowiek czuje się bezpiecznie, dobrze, gdzie zbiera siły i „liże rany”. Nawet gdy najbliżsi odchodzą do wieczności, to w naszych sercach, w naszej pamięci pozostaje ciepły klimat rodzinnego domu, pełnego miłości, pozostają wspomnienia prawdziwej radości i prawdziwego smutku – i jakaś tęsknota...

Nasz dom to także ojczyzna. Bolejemy, gdy panuje w niej niezgoda i szuka się tylko interesów własnych lub partyjnych, gdy nie można liczyć na życzliwość i pomoc. Smutne, gdy ten dom trzeba opuszczać za chlebem, bo nikt nie stara się go reformować. Niestety, jesteśmy także świadkami swoistego rozbijania domu – ojczyzny, widzimy, że bardziej liczy się tu dobro innych niż nasze: wielkie zamówienia publiczne realizuje się poza krajem, podejmuje się ustawy rządowe stojące w sprzeczności z interesem Polaków, którzy nie dość, że ledwo wiążą przysłowiowy koniec z końcem, to jeszcze są pozbawiani tego, co dotąd dawało im siłę. Tak, to były problemy związane z dotychczasową ekipą rządzącą, ale przecież one pozostają i nowa kadra przywódcza musi je wziąć pod uwagę.

Już prymas Polski kard. Józef Glemp na Jasnej Górze wzywał do normalności. Każda bowiem niezgodność z prawami natury, z Dekalogiem, z tym, co mieści się w treści pojęcia „ojczyzna”, jest niebezpiecznym uderzeniem w polski dom. Dlatego potrzebni są nam ludzie, którzy kochają Polskę, którzy nie będą służyć obcemu kapitałowi, lecz wszystkie sprawy dotyczące polskiego obywatela będą traktować priorytetowo – osoby takie jak nasz Prezydent, który tak zwyczajnie zachowuje swoją wiarę. Wiele zależy od nas, katolików, od naszej świadomości, od naszych chęci i aktywności. Wiedzmy też, że Polska jest potrzebna więdnącej staruszce Europie, która dokonuje na sobie swoistej aborcji – nie tylko tej biologicznej, ale i tej polegającej na niszczeniu swojej chrześcijańskiej duszy. Nasza ojczyzna i rodacy winni dawać najlepszy przykład umiłowania Boskiego Zbawiciela Jezusa Chrystusa i Jego Ewangelii, a nierozumność zastąpić żywą wiarą, która ukierunkowuje nasze dzieje i obraz kultury.