Reklama

Modlitwy osób świętych, pobożnych i... takich sobie

Od nieznajomej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pisząc od kilku lat artykuły na różne tematy religijne, i nie tylko, natrafiałam na różne modlitwy. Były w książkach o świętych, przynosili je różni ludzie do redakcji. Były na obrazkach religijnych, znajdowałam je w papierach po zmarłych z rodziny, a czasem w miejscach zupełnie niespodziewanych. Niektórymi modlitwami byłam zafascynowana, inne zmusiły mnie do zastanowienia się nad sobą, jeszcze inne były po prostu piękne lub ciekawe, bo przejawiał się w nich charakter autorów.
Postanowiłam podzielić się z Czytelnikami tymi modlitewnymi tekstami. Może ktoś, przeczytawszy te teksty, stanie się lepszy albo inaczej spojrzy na swe życie i świat? Pierwszą będzie... Modlitwa codzienna chorych, osób starszych i tych, co boją się starości:
Panie Jezu Chryste! Oto masz przed sobą mnie, chorą, wiekiem pochyloną, osamotnioną. Pomagałeś mi do tej pory i dzięki Tobie dożyłam dnia dzisiejszego z nadzieją, że będziesz nadal wspomagać mnie w potrzebie i ratować w udręce. Chcę Ci, Jezu, teraz za to wszystko podziękować. Wiesz dobrze, że mam niejedną troskę, że myślę z lękiem, co przyniesie dzień jutrzejszy... Dlatego błagam Cię, Jezu, bądź moją mocą dla pogodnego przyjmowania każdego dnia i wykorzystania go po Bożemu. Racz mi dać Twego Ducha, abym głębiej poznała sens mojego życia. Spraw, abym zrozumiała i doceniła to, że pozwalasz mi jeszcze żyć dla promieniowania przeze mnie Twojego światła, Twojej dobroci i miłości.
Niech Matka Twoja wstawia się za mną i za tymi, którzy Ciebie jeszcze nie znają. Amen.
Modlitwę tę zostawiła nieznana osoba w redakcji gazety parafialnej Nasz Kościół wychodzącej przy parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, gdzie wówczas pracowałam. Nikt z nas nie zauważył ani kiedy, ani kto położył ten tekst na stole. Wydrukowaliśmy ją 20 lipca 1997 r. z takim podziękowaniem: "Dziękujemy nieznanej osobie za przyniesienie do redakcji tak pięknej modlitwy. Niech dobry Bóg Ją (Jego) wysłucha, ile razy będzie się modlić tymi słowami!".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Syn pocieszenia pomaga innym wzrastać i otwiera drogę dla darów cudzych

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Dzieje Apostolskie prowadzą do Antiochii Syryjskiej, wielkiego miasta handlu i kultur. Tam Ewangelia trafia po rozproszeniu uczniów po śmierci Szczepana. Łukasz mówi o „ręce Pana”. To biblijny obraz skutecznego działania Boga. Wiara dochodzi do ludzi pochodzących z narodów. Kościół z Jerozolimy posyła Barnabę. Jego imię już wcześniej łączy się z pojednaniem i hojnością. Barnaba umie rozpoznać łaskę. Widzi dzieło Boga we wspólnocie młodej i wielojęzycznej. Cieszy się i zachęca, by trwać przy Panu „całym sercem”. Grecki zwrot prothesis tēs kardias mówi o stałym zwróceniu wnętrza ku Chrystusowi. Barnaba sprowadza z Tarsu Szawła. Przez cały rok obaj nauczają Kościół. W Antiochii uczniowie po raz pierwszy otrzymują nazwę christianoi. To miano wskazuje na przynależność do Chrystusa w przestrzeni publicznej. Drugi fragment ukazuje Kościół modlący się i poszczący. Czasownik leitourgein, znany z języka świątyni, służy tu opisowi modlitwy wspólnoty. Kościół żyje już nowym kultem. Duch Święty sam wyznacza Barnabę i Szawła. Wspólnota odpowiada postem, modlitwą i nałożeniem rąk. Misja rodzi się więc z liturgii i z posłuszeństwa Duchowi. Antiochia staje się bramą dla Ewangelii idącej ku narodom. Wspomnienie św. Barnaby dobrze współgra z tym tekstem. Syn pocieszenia pomaga innym wzrastać i otwiera drogę dla darów cudzych.
CZYTAJ DALEJ

Dziś Jezus naucza swoich uczniów o prawie i sprawiedliwości

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

pixabay.com

Rozważania do Ewangelii Mt 5, 20-26. <- KLIKNIJ

Czwartek, 11 czerwca. Wspomnienie św. Barnaby, apostoła.
CZYTAJ DALEJ

„Pokajanie. Lekarstwo uzdrawiające serce” - Rozmowa z o. Sylwanem Marcinem Wirkowskim

2026-06-11 09:21

screen YT

Czym jest pokajanie – słowo stare, a jednak zaskakująco aktualne? Dlaczego tradycja chrześcijańska widzi w nim nie ciężar, lecz lekarstwo na zranione serce? W rozmowie z o. Sylwanem Marcinem Wirkowskim, paulinem, pochylamy się nad jego najnowszą książką „Pokajanie. Lekarstwo uzdrawiające serce”, która prowadzi czytelnika do źródeł duchowej przemiany.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję