W okresie Adwentu Caritas organizuję kilka akcji mających na celu pozyskanie żywności, środków czystości oraz funduszy, które umożliwią niesienie pomocy osobom biednym, chorym oraz znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. Jedną z nich jest trwająca przez cały Adwent akcja „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom”. W tym roku przeprowadzana jest ona pod hasłem: „Płomień Miłosierdzia”.
W Niedzielę Chrystusa Króla w parafiach diecezji drohiczyńskiej rozdawane były papierowe torby. Tydzień później, w I niedzielę Adwentu, zostały one odniesione do kościołów, zapełnione produktami żywnościowymi oraz chemią. Akcja ta odbywała się po raz drugi, w tym roku Caritas przygotowała 5 tys. toreb. Dzięki zaangażowaniu wielu osób – zarówno tych, którzy zechcieli zapełnić torby produktami, wolontariuszy zbierających i segregujących produkty, kapłanów, którzy koordynowali zbiórkę w parafiach, a często również pomagali w przewiezieniu zapełnionych toreb, jak i przedstawicieli Szkolnych i Parafialnych Kół Caritas – udało się zgromadzić wiele produktów, z których zostaną przygotowane paczki dla potrzebujących zarówno w najbliższym czasie, jak i w ciągu całego roku.
„Tak, pomagam!” to ogólnopolska akcja zbiórki żywności przeprowadzana dwa razy w roku – w okresie Adwentu i Wielkiego Postu. Podczas niej zbierana jest żywność z długotrwałym okresem ważności i łatwa w przechowywaniu. Akcja odbywa się w wybranych sklepach, gdzie dyżurują wolontariusze zachęcający do wzięcia udziału w niej oraz dziękujący za wsparcie. Osoby te są najczęściej członkami Parafialnych Zespołów Caritas oraz Szkolnych Kół Caritas, ale uczestniczą w niej również pracownicy i podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej prowadzonych przez Caritas oraz chętni wolontariusze, dla których ważna jest pomoc bliźnim. W tym roku zbiórka adwentowa odbyła się 9 i 10 grudnia na terenie Łochowa, Węgrowa, Sokołowa Podlaskiego, Jabłonny Lackiej, Drohiczyna, Brańska, Siemiatycz i Bielska Podlaskiego.
Wszystkim wolontariuszom, opiekunom, kapłanom, właścicielom sklepów za udział oraz pomoc w przeprowadzeniu tych szlachetnych i potrzebnych akcji wsparcia ludzi potrzebujących Caritas Diecezji Drohiczyńskiej dziękuję z całego serca. Szczególna wdzięczność należy się wszystkim ludziom dobrej woli, którzy zechcieli ofiarować swoje dary, dzięki którym wiele rodzin przeżyje święta Bożego Narodzenia godnie i z uśmiechem.
Małymi krokami zbliżamy się do końca Adwentu.
Historia Adwentu jako czasu oczekiwania na dzień narodzin Chrystusa sięga V wieku. „Adventus” oznaczający „przyjście” był czasem przygotowywania się wiernych do przyjścia na oczekiwanego Mesjasza. Czas ten wypełniały obrzędy kościelne wzbogacone lokalnymi zwyczajami, np. na Podlasiu miało miejsce odtrąbienie Adwentu na ligawkach (rodzaj ludowego instrumentu dętego). W starożytności Adwent oznaczał oficjalny przyjazd, odwiedziny dygnitarza państwowego po objęciu urzędu. Natomiast w znaczeniu religijnym było to coroczne przybywanie bóstwa do świątyni. Adwent na Wschodzie miał charakter postny, natomiast na Zachodzie było to radosne i pobożne przygotowanie do Bożego Narodzenia. W tych dniach ludzie częściej modlili się, przystępowali do sakramentu pokuty i pojednania oraz do Komunii św., a w poniedziałki, środy i piątki zachowywali post. Starali się to podkreślić nie tylko swoim zachowaniem, ale również ubiorem i wyglądem domów.
To, co łączy cały Adwent, to modlitwa. Przejawem tego pobożnego trwania na modlitwie z Maryją jest Msza św. roratnia, podczas której zapala się dodatkową, ozdobną świecę zwaną roratką. Dawniej świeca adwentowa była związana ze stanami. Podchodzący do świeccy mówili: „Gotowy jestem na Sąd Boży”.
Drugim symbolem Adwentu jest wieniec adwentowy z czterema świecami zapalanymi w kolejne niedziele podczas wspólnej modlitwy rodzinnej. Według ks. Bogusława Nadolskiego, znanego liturgisty w Polsce i chrystusowca, „Światło, zieleń i forma wieńca posiadały swoją wymowę, oznaczały światło, nadzieję, życie i Boga. Wieniec adwentowy jest obrazem wspólnoty oczekującej w miłości i radości swego Pana”.
Dzisiaj zapalamy już ostatnią świecę, która przypomina, że wchodzimy w bezpośrednie przygotowanie do świąt. Wcześniej czytania biblijne okresu Adwentu (do 16 grudnia) mówiły o rzeczach ostatecznych, czyli o końcu świata, umacniały one naszą wiarę, że rzeczywiście przyjdzie Chrystus jako Sędzia żywych i umarłych.
Błogosławiony Jan Paweł II często podkreślał, że Adwent oprócz przygotowania wiernych do godnego przeżycia Bożego Narodzenia powinien skłaniać do refleksji nad powtórnym przyjściem Chrystusa w chwale. 2 grudnia 2001 r. Papież mówił: „Adwent jest synonimem nadziei. Niedaremnym oczekiwaniem na jakiegoś bezosobowego boga, lecz konkretną i niezawodną ufnością wobec Tego, który już raz do nas przyszedł. Jest to nadzieja, która pobudza do czujności, cnoty wyróżniającej ten szczególny okres liturgiczny. Do czujności w modlitwie, ożywianej pełnym miłości przebaczeniem, oczekiwaniem; czujności wyrażającej się w dynamice konkretnej miłości, której towarzyszy świadomość, że - królestwo Boże przybliża się tam, gdzie ludzie uczą się żyć jak bracia”.
Dzisiaj w sposób szczególny oczami wyobraźni i wiary kierujemy nasze kroki do Nazaretu i spoglądamy na Matkę Bożą, która na słowa archanioła Gabriela wypowiada słowo „fiat” - niech mi się stanie. Z wielką pokorą i wiarą przyjmuje słowa, które Bóg przekazuje Jej za pośrednictwem swojego posłańca: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38). Pokorna postawa Maryi - Matki „Słowa, które stało się ciałem” - może być dla nas programem nie tylko na nadchodzące święta Narodzenia Pańskiego, ale na całe życie. Uczmy się od Maryi postawy służby i zawierzenia.
Fińska posłanka Päivi Räsänen nie została wpuszczona do Wielkiej Brytanii, gdzie miała wystąpić podczas konferencji poświęconej wolności religijnej. Brytyjskie władze unieważniły jej elektroniczne zezwolenie na podróż (ETA), mimo że wcześniej zostało ono zatwierdzone. Räsänen twierdzi, że decyzja może mieć związek z jej skazaniem w Finlandii za wypowiedzi dotyczące małżeństwa i seksualności.
Räsänen, wieloletnia posłanka fińskiego parlamentu i była minister spraw wewnętrznych, miała osobiście wygłosić przemówienie na temat wolności słowa. W lipcu poinformowano ją jednak o unieważnieniu ETA, które zostało zatwierdzone w czerwcu.
To niezwykła, poruszająca biografia Alicji Lenczewskiej szczecińskiej nauczycielki i mistyczki naszych czasów, której duchowe doświadczenia wciąż inspirują tysiące osób w Polsce i za granicą.
Książka Ewy Czaczkowskiej to coś więcej niż klasyczna opowieść o życiu to wnikliwa, rzetelnie udokumentowana i jednocześnie głęboko duchowa historia kobiety, która pozwoliła Bogu prowadzić się daleko w głąb serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
