Rok 2020 będzie obfitował w wiele ważnych wydarzeń. Będzie to też rok 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II – wielkiego papieża Polaka, wspaniałego człowieka, duszpasterza, wielkiego męża Kościoła. Papież Tysiąclecia – tak ostatnio nazwał go czeski kardynał Dominik Duka. Jak wiemy, abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, zwrócił się do papieża Franciszka, by ogłosił św. Jana Pawła II doktorem Kościoła i współpatronem Europy. Episkopat Czech serdecznie poparł tę inicjatywę polskich hierarchów. Ruch „Europa Christi”, któremu przewodniczę, bardzo się z tego cieszy, ponieważ inicjatywa ta wyszła z naszego środowiska, a konkretnie ode mnie jako moderatora ruchu. W tym roku będzie miał miejsce IV już Międzynarodowy Kongres Ruchu „Europa Christi”, któremu przyświecać będzie hasło: „Jan Paweł II – Papież Tysiąclecia, Doktor Kościoła i Patron Europy”. Przygotowujemy cztery sympozja naukowe, których zadaniem będzie pokazać, jak uczeni, teologowie, filozofowie i historycy widzą postać św. Jana Pawła II. W te działania i zamyślenia wpisuje się także papież senior Benedykt XVI, który zna idee Ruchu „Europa Christi” i nam błogosławi. A podczas listopadowej sesji kongresu we Lwowie nuncjusz apostolski na Ukrainie abp Claudio Gugerotti przekazał nam życzenia od Ojca Świętego Franciszka.

Franciszek to także papież wielkich zamyśleń. Przyszedł z Ameryki Południowej, z Argentyny, stąd spotykamy się dość często z krytyką i niezrozumieniem jego osoby. Niestety, niekiedy wychodzą one ze strony ludzi skądinąd zacnych. Trzeba nam bronić tego papieża. Być może niektóre jego wypowiedzi są naznaczone jakąś niejasnością, ale jest on przecież widzialną głową Kościoła – namiestnikiem Chrystusa. Wiemy, jak bardzo współczesny Kościół jest kuszony. Szatan przyjmuje różne postaci, żeby niszczyć jedność Kościoła. Gdybyśmy jednak utracili szacunek i miłość do Ojca Świętego, to właściwie tracimy Kościół. Tymczasem słuchamy przecież nieraz wypowiedzi papieża, choćby tych niedzielnych czy środowych, i widzimy, jak głębokie są zawarte w nich myśli, jak wielka przebija z nich miłość Boga, Kościoła i człowieka. Oczywiście, czasami można zauważyć, że Franciszek jako Argentyńczyk z pochodzenia ma swoiste spojrzenie na Europejczyków, ale może właśnie takie spojrzenie jest nam potrzebne, żeby bardziej obiektywnie i z dystansem podchodzić do wielu ważnych dla nas spraw.

Dlatego proszę, żebyśmy szanowali Ojca Świętego Franciszka. Musimy pamiętać, że jako papież ma swój charyzmat z nadania Ducha Świętego oraz prorocze widzenie wielu spraw. Jesteśmy świadkami jego wielkiej pobożności, a jego błogosławieństwo „Urbi et Orbi” – Miastu i Światu – jest bezsprzecznie błogosławieństwem Boga samego. „Na tej Opoce zbuduję Kościół mój” – powiedział Chrystus (Mt 16, 18). Opoką Kościoła, przedstawicielem Chrystusa jest dziś papież Franciszek.

Pamiętajmy, że niszczenie dobrego imienia papieża jest niszczeniem Kościoła. Kościół trwa w oparciu o Piotra, a Piotrem naszych czasów jest papież Franciszek. Przytoczę tu jakże ważkie słowa, które ten papież wypowiedział podczas Mszy św. inaugurującej jego pontyfikat: „Chciałbym prosić wszystkich, którzy zajmują odpowiedzialne stanowiska w dziedzinie gospodarczej, politycznej i społecznej, wszystkich mężczyzn i kobiety dobrej woli: bądźmy «opiekunami» stworzenia, Bożego planu wypisanego w naturze, opiekunami bliźniego, środowiska. Nie pozwólmy, by znaki zniszczenia i śmierci towarzyszyły naszemu światu! By jednak «strzec», musimy też troszczyć się o nas samych! Pamiętajmy, że nienawiść, zazdrość, pycha zanieczyszczają życie! Tak więc strzec oznacza czuwać nad naszymi uczuciami, nad naszym sercem, gdyż z niego wychodzą intencje dobre i złe: te, które budują, i te, które niszczą! Nie powinniśmy bać się dobroci ani też wrażliwości!”.

Jesteśmy świadkami wielkiego kuszenia człowieka na ziemi. Uderzenia sięgają podstaw biologicznego bytu człowieka. Ojciec Święty jako nasz największy autorytet moralny staje wobec tych zagrożeń ludzkości. Musimy starać się być w jedności ze sobą jako dzieci Boże i w jedności z papieżem, bo przeniewiercze media czynią wszystko, żeby nas podzielić. Pan Jezus modlił się do Ojca, „abyśmy byli jedno” (por. J 17, 21). To nas zobowiązuje!