Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba. Mszę św. koncelebrowali: bp Kazimierz Górny i bp Edward Białogłowski, infułaci: ks. Stanisław Mac i ks. Wiesław Szurek oraz księża dziekani i duchowni z różnych instytucji diecezji rzeszowskiej.

Podczas Eucharystii zebrani modlili się również w intencji bp. Jana Wątroby w 20. rocznicę konsekracji oraz w intencji bp. Kazimierza Górnego i ks. Stanisława Maca, którzy w bieżącym roku przeżywają 60. rocznicę święceń kapłańskich.

W Mszy św. uczestniczyli przedstawiciele władz państwowych i samorządowych oraz służb mundurowych. W słowach wprowadzenia bp Edward Białogłowski nawiązał m.in. do pobytu papieża Jana Pawła II w Rzeszowie w 1991 r. – Na głównych drzwiach katedry widnieje napis: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”.

Z tym hasłem św. Jan Paweł II przebywał w Polsce w 1991 r., również w Rzeszowie, gdzie ogłosił, że bp Józef Sebastian Pelczar jest błogosławionym, i konsekrował tę świątynię, a 25 marca 1992 r. podniósł ją do godności katedry diecezji rzeszowskiej. Dzisiaj, w stulecie urodzin św. Jana Pawła II Wielkiego, dziękujmy Bogu za jego życie i misję zapalania wiary i miłości w całym świecie – powiedział biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej.

Homilię wygłosił bp Kazimierz Górny. Najpierw przypomniał biografię św. Jana Pawła II, a następnie zwrócił uwagę na dwa wymiary życia papieża z Polski – modlitwę oraz dobroć i miłosierdzie. – Niektórym z nas dane było widzieć, jak Ojciec Święty potrafił stawać w Bożej obecności na modlitwie. Sprawiał wrażenie, że jest tylko Pan Jezus i on sam. Takie były adoracje, takie były dziękczynienia po Mszach św. i inne modlitwy.

Współpracownicy papieża świadczą, że nieraz słyszeli śpiew Ojca Świętego w kaplicy, kiedy sam przebywał na modlitwie. Wierzył głęboko w obecność Chrystusa w Eucharystii – mówił hierarcha.

Omawiając dobroć i miłosierdzie św. Jana Pawła II, bp Górny podkreślił zdolność Ojca Świętego do współodczuwania z drugim człowiekiem.

– Ojciec Święty umiał pochylić się nad człowiekiem cierpiącym, głodnym, ubogim, smutnym i osamotnionym. Czynił to z szacunkiem i bez ostentacji. Dobrze wprowadzał w życie naukę z Listu św. Pawła do Filipian o kenozie Chrystusa, który „uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci krzyżowej”.

Św. Jan Paweł II przywracał wiarę w realną obecność Boga w świecie i sam żył tą obecnością.

Podziel się cytatem

Bronił świętości życia ludzkiego od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. „Drogą Kościoła jest człowiek” – mówił. Miał odwagę zabierać głos, troszcząc się o człowieka i jego prawo do życia w wolności, o prawa rodziny, o prawdę i miłość. (...) Swoim życiem i postępowaniem dał nam ewangeliczne świadectwo obecności Boga w myślach i decyzjach. Przywracał wiarę w realną obecność Boga w świecie i sam żył tą obecnością – mówił biskup senior diecezji rzeszowskiej.

W słowach podsumowania uroczystości bp Jan Wątroba nawiązał do jubileuszu kapłaństwa bp. Kazimierza Górnego i ks. Stanisława Maca. – Biskup Kazimierz przebywał długo w szkole św. Jana Pawła II. Dziękujemy za Twoje świadectwo o życiu, posłudze i świętości papieża.

Dziękujemy za to, że przejąłeś od niego tak wiele cech, za dobroć, serdeczność i rozmodlenie (...). Księdzu Stanisławowi dziękujemy za katedrę zbudowaną na planie serca, za lata poświęcenia, wysiłki i cierpienia, za świadectwo kapłańskiej wierności i gorliwości – mówił hierarcha.

Dziękując wszystkim zebranym za przybycie, biskup rzeszowski zwrócił uwagę na ojcostwo, które w swoim życiu realizował św. Jan Paweł II.

– On promieniował ojcostwem. Jego promieniowanie wielu z nas odczuwało przez lata. Dzisiaj dziękujemy za jego życie w setną rocznicę urodzin – podkreślił duchowny.

Na zakończenie zebrani odmówili Litanię Loretańską do Najświętszej Maryi Panny i odśpiewali hymn Te Deum.