Jest takie miejsce w Częstochowie, które sły­nie z relikwii Krwi Chrystusa pocho­dzą­cej z Mantui. Jej tra­dy­cja się­ga Golgoty i histo­rii nawró­ce­nia set­ni­ka Longinusa. Cząstka tej relikwii jest przechowywana w sanktuarium Krwi Chrystusa – Misjonarzy Krwi Chrystusa od 1998 r. To właśnie obok sanktuarium znajduje się Droga Krwi Chrystusa (poświęcona w 1999 r.), a więc sied­em kaplic ku czci siedmiu przelań Krwi Zbawiciela. Jego Krew została przelana podczas obrzezania, modlitwy w Ogrójcu, biczowania, cierniem ukoronowania, drogi krzyżowej, ukrzyżowania i przebicia boku włócznią. Te tajemnice są czczone w każ­dą trzecią nie­dzie­lę mie­sią­ca (z wyjątkiem maja, czerw­ca i grud­nia). Wyrusza wtedy procesyjna Droga Krwi Chrystusa związana z Koronką do Krwi Chrystusa, która ma siedem tajemnic.

Śladem Miłości

W tym miesiącu Droga Krwi Chrystusa wyruszy z kościoła 19 lipca o godz. 14.30 ze śpiewem pieśni pasyjnych. Przy każdej stacji odmawia się 5 razy Ojcze nasz i wezwanie: „Ciebie, Panie, prosimy, wspomóż sługi swoje, które odkupiłeś swoją przenajdroższą Krwią”, natomiast przy siódmej stacji 3 razy Ojcze nasz. Jest to symboliczne nawiązanie do 33 lat życia Jezusa na ziemi. Po powrocie do kościoła następuje błogosławieństwo relikwią Krwi Jezusa. W tym momencie sam Chrystus przychodzi do człowieka z darem swej bez­in­te­re­sow­nej miło­ści. Jest to czas modli­twy i oddania czci Krwi Pańskiej, umoc­nienia wia­ry tych, którzy tu przybywają, otwarcia ser­c na łaskę nawró­ce­nia i pojed­na­nia się z Bogiem. Następnie o godz. 16 jest celebrowania Msza św. wotywna ku czci Krwi Chrystusa. Przypomina ona o tym, co się dokonało i nieustannie się dokonuje mocą Krwi, którą Jezusa ofiarował za każdego człowieka.

Drogę Krwi Chrystusa można odprawić również indywidualnie. Dla tych, którzy pragną pójść samotnie, drogowskazem mogą być rozważania dostępne w sanktuarium, miejscowym wydawnictwie oraz książka Zauważyć krew z modlitwami abp. Stanisława Nowaka, który zachęcił księży misjonarzy do zbu­do­wa­nia Drogi Krwi Chrystusa.

Otwartość i cuda

Modlitwa i ado­ra­cja Krwi Jezusa przypominają o Jego męce, śmierci i zmar­twych­wsta­niu. Tajemnica Jego cier­pie­nia i prze­la­nej krwi wzy­wa do przebłagania za grzechy świata, pojed­na­nia się z Bogiem i prze­ba­cze­nia ludziom. W tym duchu ks. Łukasz Tarnowski, proboszcz parafii św. Kaspra del Bufalo i kustosz sanktuarium, powiedział Niedzieli: – To miejsce jest potrzebne i poszukiwane. Na ile człowiek jest gotowy zaufać Bogu, na tyle dokonują się cuda. Dzięki wierze w to, co czyni Jezus – dziś przez kapłanów, sakramenty i znaki, np. relikwię Krwi Zbawiciela – człowiek otwiera serce na łaskę. Wierni przyjeżdżają z różnymi intencjami. Do sanktuarium docierają świadectwa o uzdrowieniach fizycznych, np. z nowotworu, uzdrowieniach duchowych, pojednaniach, nawróceniach i uwolnieniach z nałogów. Jak być gotowym na przyjęcie Bożej łaski, wyjaśnia ks. Łukasz: – Zawierzenie się Krwi Jezusa i decyzja: „chcę Tobie, Panie, zaufać” – to droga do przemiany życia, w którym łączą się dwie wole: Boga i człowieka, a Bóg jest dynamiczny i ciągle wychowuje.

Wystarczy więc wybrać się do sanktuarium – nie tylko w lipcu.