Mimo protestów chrześcijan z całego świata najpierw turecki sąd unieważnił decyzję z 1934 r. o przekształceniu najbardziej znanej budowli Konstantynopola – Hagii Sophii w muzeum, a dosłownie chwilę później, jakby w pośpiechu, turecki prezydent Recep Tayyip Erdogan dekretem przekształcił go w meczet. Już szyje się wielki dywan. Chrześcijańskie mozaiki zostaną ukryte za zasłonami lub laserami. Modlitwy zaczęły się 24 lipca. Robi się wszystko, aby wymazać największy ślad chrześcijańskiej historii na Wschodzie.
Jeszcze kilkanaście lat temu idea była traktowana jako nie do zrealizowania ze względu na brak poparcia społecznego. Dziś stała się możliwa i popiera ją przygniatająca większość Turków. To postanowił wykorzystać Erdogan. Jego decyzja ma charakter wyłącznie polityczny.
Hagia Sophia jako meczet nie jest potrzebna Turkom, bo nie brakuje im miejsca dla muzułmańskiej modlitwy. Nad Bosforem meczetów jest dostatek. Chodziło natomiast o pokazanie zachodniemu „chrześcijańskiemu” światu, kto tu rządzi. Przy okazji chrześcijanom wskazano drzwi.
Turcja staje się krajem coraz bardziej chrześcijaństwu niechętnym. Wpisuje się tym samym w to, co się dzieje w całym regionie, z którego chrześcijanie są po prostu wyganiani, żeby wspomnieć exodus chrześcijan z Iraku, Syrii czy Ziemi Świętej.
Znaczące jest także to, że żaden z liderów politycznych świata zachodniego nie próbował bronić chrześcijańskiego symbolu. Dlaczego? Bo większości zachodnich polityków w to graj i po cichu, ze szczerego serca, przyklaskują tureckiemu prezydentowi. Takie, niestety, mamy czasy.
Na przyszły tydzień zostało ustalone spotkanie między Prefektem Dykasterii ds. Nauki Wiary a przełożonym Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Spotkanie będzie okazją do nieformalnego i osobistego dialogu, który pomoże zidentyfikować skuteczne narzędzia wymiany poglądów, mogące doprowadzić do pozytywnych rezultatów - wskazał 4 lutego rzecznik Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni.
Wcześniej Matteo Bruni poinformował, że Stolica Apostolska dąży do uniknięcia rozłamu w relacjach z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X, odnosząc się do zapowiedzianych przez Bractwo święceń biskupich.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
