Wolność, jaką człowiek otrzymał od Boga, pozwala mu na dokonywanie życiowych wyborów, za które trzeba wziąć osobistą odpowiedzialność – mówił bp Jan Piotrowski w Mąchocicach Kapitulnych.
W tej miejścowości 200-lecie istnienia obchodziła Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi i Dwujęzycznymi im. Marii Skłodowskiej-Curie. Podczas uroczystości jubileuszowej poświęcono nowy sztandar szkolny w kościele św. Jacka w Leszczynach. Uroczystej Eucharystii, na której zgromadzili się przedstawiciele władz samorządowych, grona pedagogicznego, uczniowie oraz rodzice przewodniczył bp Jan Piotrowski. W homilii Biskup przypomniał słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, który mówił: „Sztandar to symbol, świętość. Jego miejsce tkwi gdzieś pomierzy hymnem narodowym, a przysięgą wojskową”.
Patronka noblistka
Biskup Jan przypomniał postać patronki szkoły z Mąchocic Kapitulnych Marii Skłodowskiej-Curie. – Jej zdolności intelektualne, prace badawcze i odkrywcze, jako dwukrotnej laureatki nagrody Nobla, stawiają naszą rodaczkę w panteonie najwybitniejszych kobiet przełomu XIX i XX wieku – mówił Biskup. Zwracając się do młodzieży, przypomniał, że Bóg jest miłością i nikogo nie dyskwalifikuje. – Dla Boga nikt nie jest obcy, a drzwi Jego domu są dla wszystkich otwarte.
Biskup podkreślił, że „bycie uczniem to przywilej nie tylko pewnego wieku, ale całego ludzkiego życia”. Kończąc homilię, życzył wszystkim, aby uroczystość poświęcenia sztandaru, „była znakiem, że w życiu trzeba sięgać po ideały najpiękniejszej natury duchowej oraz intelektualnej. – Nimi bowiem człowiek pisze swoją piękną i niepowtarzalną historię, której się nigdy nie zapomina. Druga część uroczystości odbyła się w budynku szkoły. Tam rodzice z pocztu sztandarowego na ręce dyrektor szkoły Anety Januchty wręczyli sztandar. Następnie pani dyrektor przekazała go uczniom. Po części artystycznej, podczas której uczniowie zaprezentowali najciekawsze wydarzenia z dwustuletniej historii szkoły, odbyło się uroczyste przyjęcie dzieci z pierwszych klas.
Z historii szkoły
Szkoła w Mąchociacach została nazwana imieniem Marii Skłodowskiej-Curie, ponieważ na cmentarzu parafialnym w Leszczynach znajduje się grób jej babki – Salomei Skłodowskiej z Sagtyńskich, która urodziła w Kielcach pierwszego syna Władysława, ojca przyszłej noblistki. 24 lutego 1820 r. zawiązało się Towarzystwo Szkolne w gminie Mąchocice. Założył je organizator szkół elementarnych Bernard Bzinkowski. Do szkoły uczęszczały dzieci z Mąchocic i Bęczkowa. Pięć lat później szkoła została zlikwidowana. Około 1860 r. proboszcz leszczyński ks. Hipolit Borewicz uczył dzieci bez wynagrodzenia w wiejskiej chacie. W okresie międzywojennym w Mąchocicach Dolnych była szkoła dwuklasowa z dwojgiem nauczycieli i ze 103 uczniami. W Mąchocicach Zagórzu była szkoła jednoklasowa z jednym nauczycielem i 80 uczniami. Zaraz po wojnie szkoła na nowo rozpoczęła działalność w dostosowanych pomieszczeniach. W 1970 r. została wybudowana obecna szkoła.
Jak świętowano jubileusz 120-lecia szkolnictwa w Kiczycach?
Grono pedagogiczne, uczniowie, pracownicy i absolwenci szkoły wraz z pocztem sztandarowym rozpoczęli świętowanie Mszą św. sprawowaną w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie. – Dziękujemy za wszystkie lata spotkań, nauki, refleksji, nabierania doświadczenia, przyjaźni, znajomości. Najlepszym sposobem na podziękowanie jest Msza św., spotkanie z żywym Bogiem przy ołtarzu i modlitwa za siebie nawzajem. Potrzebujemy Bożego wsparcia, Jego łaski i opatrzności w naszych pełnych trudu codziennych dążeniach w stronę Boga i do nieba – powiedział główny celebrans salezjanin ks. Marian Gruszczyk, absolwent szkoły. Wraz z nim Mszę św. celebrował proboszcz ks. Witold Grzomba, proboszcz z Pierśćca ks. Sebastian Rucki, katecheta ks. Dariusz Byrski i diecezjalny duszpasterz LSO ks. Przemysław Gawlas. – Obraz Matki Maryi, która ma doświadczenie rosnącego w niej życia, oddaje to, jak ważną rolę pełni szkoła podstawowa w życiu każdego człowieka. To tutaj człowiek stawia pierwsze kroki na ścieżce edukacyjnej. Mury podstawówki skrywają tajemnice pierwszych małych i większych sukcesów oraz porażek – zauważył w kazaniu ks. Przemysław, absolwent szkoły. Wspominał, że 20 lat temu dyrektor zadzwoniła do domu 16-letniego Przemka z prośbą, by w stroju średniowiecznego studenta – żaka wygłosił inwokację na 100-lecie szkoły. To wydarzenie okazało się dla niego prorocze, ponieważ śp. ks. Alojzy Zuber wraz z burmistrzem Witoldem Dzierżawskim mieli stwierdzić, że z tego chłopaka to chyba będzie ksiądz. Żakami określano również osoby duchowne mające niższe święcenia. – Życzę naszej szkole, by była nieustannie wypełniona Bożym słowem i doświadczeniem szczęścia wynikającym z przyjęcia Słowa, strzeżenia go i przekazywania go swoim czynem – zakończył. Po Mszy św. odbył się program artystyczny w Domu Strażaka w Kiczycach, a wieczorem festyn rodzinny.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Kuria Metropolitalna Łódzka z ubolewaniem stwierdza, że na terenie Archidiecezji Łódzkiej dochodzi do oszustw i wyłudzania pieniędzy dokonywanych przez nieznane nam osoby, które wystawiają dokumenty zatytułowane „Świadectwo Rodzica Chrzestnego”, czy „Sakrament Bierzmowania”.
Dokumenty mają przystawioną pieczęć „Parafia Rzymskokatolicka p.w. MB Saletyńskiej w Łodzi” lub „Parafia Świętego Mikołaja w Warszawie”. Żadna z tych parafii nie istnieje. Natomiast imiona i nazwiska podpisanych rzekomo księży są fikcyjne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
