W łódzkiej katedrze pod hasłem „nieCodzienna Świętość. Światło z Markowej” odbyła się XII Noc Świętych, czyli katolicka propozycja spędzenia wieczoru poprzedzającego uroczystość Wszystkich Świętych, podczas której celebrowane jest piękno świętości i życie z Bogiem.

Błogosławiona rodzina

Głównym tematem wydarzenia była bł. rodzina Ulmów. Podczas tegorocznego spotkania o dorastaniu do świętości i prostocie królestwa opowiedział dominikanin o. Tomasz Nowak. – W Nocy Świętych najważniejsze jest to, żeby sobie uświadomić swoje imię, kim ja jestem? Nie muszę być od razu doskonały, mogę wzrastać w świętości, mogę dorastać do królestwa i ta moja, może mała, miara okazuje się wystarczająca, bo Pan Bóg po prostu przychodzi do nas i to Jego obecność w naszym życiu czyni królestwo. Na ile jesteśmy w stanie Go przyjąć do naszego życia, na tyle jest w nas królestwa, świętości – rozważał dominikanin.

Zgromadzona wspólnota

Jak co roku nie zabrakło wspólnej modlitwy, adoracji, wprowadzenia relikwii świętych czy śpiewów uwielbienia w wykonaniu chóru pod dyrygenturą Kamila Gruszczyńskiego. Był to także czas przybliżenia historii rodziny Ulmów przez krótki materiał filmowy i pantomimę w wykonaniu grupy „Juventus Dei”. – Młodzi, pokazaliście nam dzisiaj, jak Pan chce nas zgromadzić w tej wielkiej wspólnocie, na przykład, jak Pan chce nas zgromadzić do wspólnoty, w której są błogosławieni Józef, Wiktoria i siódemka ich dzieci. Mam nadzieję, że poczuliście się dobrze w ich wspólnocie. Ale poczuć się dobrze z Ulmami, to poczuć się dobrze w życiu, które nie jest wesołe, które dzieje się na wsi, na której może nie chciałbyś mieszkać – zaznaczył łódzki pasterz.

Na zakończenie ks. Adam Pawlak, archidiecezjalny duszpasterz młodzieży, podziękował wszystkim, którzy przygotowali ten ostatni październikowy wieczór. Podczas wyjścia z katedry każdy mógł wziąć upominek – świecę z cytatem z Pisma Świętego, który zaznaczony był w domu rodziny Wiktorii i Józefa Ulmów.

Po raz pierwszy Noc Świętych w wymiarze archidiecezjalnym odbyła się w 2011 r. Od 12 lat stanowi propozycję refleksji nad światłem i nadzieją, zamiast ciemności wypełnionej niepokojem.