Podczas uroczystości odsłonięto popiersie noblisty, który jest patronem szkoły. W trakcie wydarzenia podkreślono znaczenie Reymonta jako jednego z ojców polskiej niepodległości i jego twórczości, która jest ważna dla tożsamości narodowej. Ponadto przekazano zespołowi szkół nowy sztandar jako symbol jedności i integracji społeczności uczniowskiej po zmianie nazwy szkoły.
Wydarzenie rozpoczęło się od Mszy świętej w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła pod przewodnictwem bp. Adama Bałabucha. W homilii biskup pomocniczy nawiązał do przypadającej liturgicznej uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. – Każdy z nas jest bliski Jezusowego serca, bo On nigdy z nikogo nie rezygnuje. Całą miłością ogarnia także pojedynczego człowieka – powiedział, przypominając także o objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque. Ta francuska zakonnica doświadczyła wielkiej miłości Serca Jezusowego i przekazała ją dalej. Biskup Bałabuch wezwał wiernych do życia w harmonii z Bożą miłością i miłosierdziem oraz do codziennego naśladowania tej miłości w relacjach z innymi ludźmi, a następnie pobłogosławił nowy sztandar szkoły.
Druga część uroczystości odbyła się na terenie szkoły, gdzie uczniowie przygotowali program artystyczny dla zaproszonych gości, podkreślając dbałość szkoły o kulturę i historię. Tego samego dnia odbył się finał trzeciego Ogólnopolskiego Konkursu Języków Obcych dla uczniów szkół rolniczych prowadzonych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, znany jako „Bożkowskie Potyczki Językowe”. Konkurs miał na celu umożliwienie rywalizacji uczniów w znajomości języków angielskiego, niemieckiego i rosyjskiego. /xmb
Stoisko Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Bożkowie
Koła Gospodyń Wiejskich, Kluby Seniora, a także prywatni wystawcy, po raz 25. przygotowali artystyczne rękodzieło i tradycyjne potrawy wielkanocne.
Przedświąteczna wystawa od wielu lat cieszy się uznaniem, nie tylko wystawców, ale także mieszkańców całej noworudzkiej gminy. – To wydarzenie nie tylko przybliża nam tradycje wielkanocne, ale wzmacnia edukację i wychowanie. Organizacja wydarzenia wyzwala dużą energię szkolnych wolontariuszy– mówiła Beata Październiak – dyrektorka Zespołu Szkół nr 3 w Bożkowie, gdzie 19 marca odbyła się jubileuszowa wystawa.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
W związku ze zbliżającą się rocznicą śmierci błogosławionej Rodziny Ulmów ukazała się książka „ULMOWIE. Rękopisy”, zawierająca niepublikowane dotąd zapiski, listy oraz fotografie dokumentujące życie Józefa i Wiktorii Ulmów. Publikacja oparta jest na autentycznych materiałach z lat 1921–1944 i pozwala spojrzeć na historię rodziny z Markowej z niezwykle osobistej perspektywy – poprzez ich własne słowa, notatki oraz rodzinne dokumenty.
W książce znalazły się m.in. prywatne zapiski Józefa Ulmy, jego listy, refleksje z okresu służby wojskowej, a także świadectwa zainteresowań nauką i edukacją dzieci. Całość uzupełniają niepublikowane dotąd fotografie pokazujące codzienność rodziny. Szczególnym symbolem publikacji jest dopisek „Tak”, zapisany ołówkiem przez Józefa Ulmę na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dla wielu badaczy i biografów to właśnie ten fragment Pisma Świętego stał się duchowym mottem życia rodziny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.