Miriam Baouardy urodziła się w Abellin, w Galilei. Jej ojciec pochodził z Damaszku, a matka z Libanu. Bardzo wcześnie, bo w wieku 3 lat, straciła rodziców. Jej wychowaniem zajął się wuj. Gdy miała 12 lat, przynaglano ją już do małżeństwa, ale wybroniła się przed nim i złożyła ślub czystości. Pracowała jako służąca w Marsylii. W 1865 r. wstąpiła do józefitek. W zwyczajność jej codzienności wkroczyły niezwykłe zjawiska mistyczne, takie jak ekstazy i stygmaty, uważane przez Miriam za objawy trądu. Wzbudziły one niepokój we wspólnocie. Siostry skierowały ją do Karmelu w Pau. Tam przyjęła imię Marii od Jezusa Ukrzyżowanego.

W 1870 r. razem z innymi wyjechała do Indii, aby w Mangalore założyć nowy klasztor. Powróciła jednak do Francji. Wówczas jej kierownikiem duchowym został ks. Piotr Estrate, przełożony sercanów w Betherram. W 1875 r. Maria zaczęła realizować dzieło założenia Karmelu w Betlejem. Zainicjowała ponadto nowy klasztor w Nazarecie.

22 sierpnia 1878 r. przeżyła upadek ze schodów, w trakcie którego złamała rękę. Błyskawicznie rozwinęła się gangrena. W następstwie tego Miriam zmarła 26 sierpnia 1878 r. w Betlejem.