Choć to dopiero listopad, warto już pomyśleć o repertuarze kolędowym. Organizatorzy 31. Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek im. ks. Kazimierza Szwarlika czekają na zgłoszenia uczestników.
Aby na styczniowy finał do Będzina przyjechali najlepsi (możemy przesłuchać maksymalnie około 130 wykonawców), najpierw zapraszamy na grudniowe eliminacje. Choć mają charakter konkursowy, otwarte są dla wszystkich chętnych, którzy ukończyli 6. rok życia, a atmosfera podczas przesłuchań jest znakomita! Pewnie dlatego każdego roku decyduje się wziąć w nich udział ponad 1200 solistów i grup, czyli jakieś 13 tysięcy osób: dzieci, młodzieży, dorosłych i seniorów – zachęcają organizatorzy.
Na stronie www.mfkip.pl uruchomiony został formularz, przez który rejestrować mogą się soliści, duety, tercety, chóry, zespoły wokalne i wokalno-instrumentalne. Eliminacje znów odbędą się w blisko 40 miastach, w tym 9 grudnia w Łazach, 10 grudnia w Dąbrowie Górniczej i 11 grudnia w Będzinie. Kwalifikację do festiwalu będzie można zapewnić sobie także startując w jaworznickim festiwalu „Złota kantyczka” w dniach 2-6 grudnia. W pobliżu diecezji czekają też przesłuchania, m.in. w Katowicach, Mikołowie, Częstochowie i Krakowie.
Wystarczy przygotować dwie (w przypadku solistów i duetów) lub trzy (wszyscy pozostali) kolędy, z których przynajmniej jedna musi być tradycyjną polską kolędą lub pastorałką. Organizatorzy czekają zarówno na osoby zgłaszane przez instytucje, jak i indywidualnych artystów amatorów. Udział w festiwalu jest całkowicie bezpłatny.
Reklama
Bezpłatny będzie także jak zawsze udział widzów w styczniowym finale, na który już dziś warto zarezerwować sobie czas, by odwiedzić wówczas Będzin Arenę. Najpiękniejsze utwory o Bożym Narodzeniu w wykonaniu wybitnych kolędników z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi popłyną z Będzina w świat od 16 do 19 stycznia.
Przesłuchania finałowe odbędą się od 16 do 18 stycznia (czwartek-sobota). Tegorocznemu jury przewodniczyć będzie prof. dr hab. Katarzyna Sokołowska z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. To pod jej przewodnictwem jury wybierze zdobywców Grand Prix i innych nagród. W przeszłości zdobywali je zarówno soliści, jak i zespoły i chóry dziecięce, młodzieżowe i dorosłe, więc szansę ma absolutnie każdy. Zwycięzców poznamy 19 stycznia o godz. 16 w czasie Koncertu Galowego w reżyserii Dariusza Wiktorowicza.
Wszystkie szczegółowe informacje na temat festiwalu można znaleźć na stronie mfkip.pl oraz na profilu festiwalu w serwisie Facebook, który warto zaobserwować, by być na bieżąco z festiwalowymi aktualnościami. Jak zawsze finał festiwalu będzie dostępny także w formie transmisji w serwisie YouTube – zachęcamy do zobaczenia, jak pięknie prezentują się tam finałowe przesłuchania i Koncerty Galowe poprzednich edycji.
Mija pięć lat od momentu utworzenia Archiwum Diecezji Sosnowieckiej im. Ks. Jerzego Wolnego z siedzibą w Będzinie. Gromadzi ono różnego rodzaju archiwalia z terenu diecezji sosnowieckiej i naszego regionu. Jego celem jest służba Kościołowi i społeczeństwu poprzez nadzór, zarządzanie i kształtowanie zasobu archiwalnego stanowiącego dziedzictwo historii i kultury narodu oraz Kościoła. Archiwum realizuje swoje zadania i misję przede wszystkim poprzez przechowywanie i zabezpieczenie akt, udostępnianie materiałów archiwalnych osobom i instytucjom do tego upoważnionym.
W pierwszym etapie organizacji do archiwum zostały w większości przekazane duplikaty (drugi egzemplarz dokumentu) ksiąg metrykalnych z parafii, które takowe posiadały. Księgi metrykalne tworzone są przez kancelarie urzędów parafialnych w dwóch egzemplarzach – po zakończeniu księgi unikat zostaje w miejscu wytworzenia, a duplikat zostaje przekazany do archiwum historycznego. Archiwum ma charakter naukowo-kulturalny. Celem jego działalności jest służba Kościołowi i społeczeństwu poprzez nadzór, zarządzanie i kształtowanie zasobu archiwalnego stanowiącego dziedzictwo historii i kultury narodu oraz Kościoła. Archiwum realizuje swoje zadania i misję przede wszystkim poprzez przechowywanie i zabezpieczenie akt, udostępnianie materiałów archiwalnych osobom i instytucjom do tego upoważnionym. Diecezja sosnowiecka leżąca w większości na terenie Zagłębia Dąbrowskiego należała do zaboru rosyjskiego, stąd wiele ksiąg pisanych jest w języku rosyjskim.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
„Należy pani do rodziny papieskiej” – powiedział mi kiedyś kard. Stanisław Dziwisz. Przyjęłam te słowa ze wzruszeniem, ale dopiero po latach zrozumiałam, jak wiele w nich było prawdy. Bo są takie rodziny, które najpierw poznaje się przez dokumenty, archiwa, świadectwa i żmudne badania, a potem odkrywa się, że weszły głęboko w serce. Tak właśnie było ze mną i z Wojtyłami.
Z Wojtyłami naprawdę związałam część życia. Najpierw była wieloletnia praca: biografia Emilii i Karola Wojtyłów, potem Edmunda, brata Papieża, godziny spędzone nad źródłami, rozmowy, porównywanie relacji, mozolne odtwarzanie losów ludzi, o których świat zwykle pamięta tylko dlatego, że wydali na świat świętego. Z czasem jednak przestała to być wyłącznie praca. Coraz mocniej czułam, że obcuję nie tylko z historią, ale z tajemnicą domu, z którego wyrósł człowiek zdolny poruszyć sumienie świata. Dlatego 18 maja nigdy nie jest dla mnie tylko rocznicą urodzin Jana Pawła II. Ten dzień zawsze prowadzi mnie do Wadowic. Do skromnego mieszkania. Do matki, która kochała małego Lolusia bez granic i powtarzała, że „to dziecko będzie kimś wielkim”. Do ojca, który więcej mówił klęcząc, niż inni potrafią powiedzieć słowami. Do starszego brata Edmunda, który poświęcił swe młode życie, gdy jako lekarz ofiarnie służył chorej (zaraził się od niej szkarlatyną). Im dłużej zajmuję się tą rodziną, tym mocniej widzę, że świętość Jana Pawła II nie zaczęła się ani w seminarium, ani na Stolicy Piotrowej. Zaczęła się w domu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
