Liturgii w bielskim kościele NSPJ 28 września przewodniczył bp Piotr Greger. Przy ołtarzu wraz z hierarchą stanęli: ks. Szczepan Kobielus, diecezjalny duszpasterz ludzi chorych i służby zdrowia, ks. Wojciech Olesiński, kapelan Centrum Onkologii, ks. Robert Kasprowski, kapelan biskupa, oraz gospodarz miejsca ks. proboszcz Marcin Aleksy. – Od wielu już lat w niedzielę września na uroczystej liturgii spotyka się całe środowisko onkologii związane z Centrum Onkologii im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej. Tym razem to spotkanie ma miejsce w kościele jubileuszowym NSPJ. Liturgia jest sprawowana w intencji zmarłych i żyjących pacjentów i pracowników Beskidzkiego Centrum Onkologii – mówił ks. M. Aleksy. – Jakżeż często współczesny człowiek w poszukiwaniu pomocy szuka porad, wskazówek, rozwiązań, ale poza Ewangelią. Wielka dziś moda i popularność na wróżbiarstwo, wywoływanie duchów, na kabałę i całą gamę wiedzy ezoterycznej. Jakże dziwnie owa łatwowierność wobec tego typu wiedzy jest ściśle powiązana z nieufnością wobec słowa Bożego – przestrzegał w kazaniu bp P. Greger. Zdaniem hierarchy osoba wierząca wszelkich inspiracji, podpowiedzi i moralnych drogowskazów winna szukać w Biblii. – Pismo święte jest fundamentem życia moralnego, bo przecież przykazanie nieskalane to streszczenie całej nauki moralnej Chrystusa, której nikomu i nigdy nie wolno zmieniać – podkreślił. Przy tej okazji podziękował za obecność słowa Bożego wszędzie tam, gdzie przebywa człowiek chory, cierpiący czy odchodzący na drugi brzeg życia. – Dla wielu z nich to duchowa siła oraz pokrzepienie w tym trudnym doświadczeniu – zaznaczył.
Liturgia dedykowana Centrum Onkologii nie przez przypadek sprawowana jest w terminie wrześniowym. To właśnie w tym miesiącu w 1910 r. bp Anatol Nowak z Krakowa poświęcił budynek szpitala w Białej, i na okoliczność setnej rocznicy wydarzenia zrodziła się idea celebrowania z tej okazji Eucharystii. Taką formułę upamiętnienia rocznicowych obchodów poparł śp. ks. Jan Sopicki, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Białej.
Bp. E. Kawa przewodniczył uroczystości w Kamienicy
Zachować depozyt wiary, troszczyć się o osobistą relację z Bogiem i o jej systematyczne odnawianie – to zadania dla wiernych parafii św. Małgorzaty w Bielsku-Białej Kamienicy, świętujących 125-lecie konsekracji kościoła.
Jest to dla nas okazja, żeby dziękować Bogu, że tak długi czas błogosławi tutaj nam i naszym przodkom oraz zobaczyć, co tu się działo. Warto dzisiaj wspominać historię. Ważne więc jest, byśmy do tej historii wracali. To jednocześnie pretekst do tego, żeby się zastanowić, w jakiej kondycji duchowej parafia jest obecnie – mówił biskup pomocniczy metropolii lwowskiej Edward Kawa.
Urodził się 8 maja 1786 r. we Francji, w miejscowości Dardilly, niedaleko Lionu. Był jednym z siedmiorga dzieci państwa Mateusza i Marii Vianney, prostych rolników, posiadających dwunastohektarowe gospodarstwo. Jan już od wczesnych lat ukochał modlitwę. Przykładem i zachętą byli dla niego rodzice, którzy codziennie wieczorem wraz ze swoimi dziećmi modlili się wspólnie. Po latach powiedział: „W domu rodzinnym byłem bardzo szczęśliwy mogąc paść owce i osiołka. Miałem wtedy czas na modlitwę, rozmyślania i zajmowanie się własną duszą. Podczas przerw w pracy udawałem, że odpoczywam lub śpię jak inni, tymczasem gorąco modliłem się do Boga. Jakież to były piękne czasy i jakiż ja byłem szczęśliwy”.
Należy pamiętać, iż lata młodości Jana Vianneya, to okres bardzo trudny w historii Francji. W tym czasie bowiem szalała rewolucja, która w dużej mierze przyczyniła się do pogłębienia kryzysu między duchowieństwem a państwem. Walka z Kościołem sprawiła, że wielu księży odeszło od tradycji, składając przysięgę na Konstytucję Cywilną Kleru. Wzrost laicyzacji i głęboko posunięte antagonizmy to tylko główne problemy ówczesnej francuskiej rzeczywistości. Mimo tak trudnych warunków nie zaprzestano sprawowania sakramentów i katechizacji dzieci. Przygotowania do Pierwszej Komunii trwały 2 lata. Spotkania odbywały się w prywatnych domach, zawsze nocą i jedynie przy świecy. Jan przyjął Pierwszą Komunię w szopie zamienionej na prowizoryczną kaplicę, do której wejście dla ostrożności zasłonięto furą siana. Miał on wówczas 13 lat.
Od czasu wybuchu Rewolucji w Dardilly nie było nauczyciela. Z pomocą zarządu gminnego otwarto szkołę, w której uczyły się nie tylko dzieci, ale i starsza młodzież, a wśród niej Jan Maria. Przez dwie zimy uczył się czytać, pisać i poprawnie mówić w ojczystym języku. Stał się bliską osobą miejscowego proboszcza i stopniowo dojrzewało w nim pragnienie zostania księdzem. Ojciec początkowo zdecydowanie sprzeciwiał się, bowiem gospodarstwo potrzebowało silnych rąk do pracy, a poza tym brakowało pieniędzy na opłacenie studiów i utrzymanie młodzieńca. Jednak pod wpływem nalegań syna, ojciec ustąpił.
Codzienność św. Anny – matki Maryi i babci Jezusa Chrystusa – wypełniona była przebywaniem z Bogiem i blisko Boga – takim autentycznym, realnym, szczerym; ponadto radością płynącą z dzielenia się z innymi swoją obecnością, czasem, talentami.
Stąd w Parafii św. Mikołaja w Krakowie, której drugą patronką jest św. Anna, dzień jej święta obchodzony jest szczególnie uroczyście.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
