Helena Kowalska, znana na całym świecie jako św. Siostra Faustyna, to polska mistyczka, zakonnica i apostołka Bożego Miłosierdzia, którego orędzie zapisała w słynnym "Dzienniczku".
Na pograniczu Wielkopolski i Mazowsza w okolicach Łęczycy, we wsi Głogowiec, w skromnej rodzinie Marianny i Stanisława Kowalskich 25 sierpnia 1905 r. urodziła się Helena. Pan Bóg w tym domu był na pierwszym miejscu, co wyrażało się nie tylko w jego wystroju, ale przede wszystkim w codziennym życiu rodziny: w modlitwie, pracy i świadectwie życia rodziców. Helenka od dzieciństwa wyróżniała się głęboką pobożnością i umiłowaniem modlitwy. Obecnie rodzinny dom św. Siostry Faustyny należy do parafii św. Kazimierza w Świnicach Warckich. Urządzono w nim muzeum, w którym zgromadzono przedmioty mające oddać klimat tamtych czasów i życia rodziny. Kościół parafialny od 2002 r. jest Diecezjalnym Sanktuarium Chrztu i Narodzin św. Siostry Faustyny. Przechowuje się w nim bezcenne skarby: chrzcielnicę, przy której została ochrzczona, konfesjonał, w którym się spowiadała, ołtarz, przed którym się modliła.
Reklama
W wieku 16 lat Helena opuściła dom rodzinny. Aby pomóc finansowo rodzicom, zamieszkała u państwa Bryszewskich w Aleksandrowie Łódzkim, gdzie opiekowała się ich synem. Pracowała również w podwarszawskim Ostrówku w domu państwa Lipszyców. Dziś mieści się tam Dom Św. Faustyny – miejsce wyciszenia i modlitwy, którym opiekują się siostry Jezusa Miłosiernego. 1 sierpnia 1925 r. Helena poszła za głosem powołania i przekroczyła furtę domu zakonnego Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie.
Klasztor w Płocku to miejsce przełomowe. 22 lutego 1931 r. s. Faustynie objawił się Jezus jako Król Miłosierdzia i polecił namalować obraz z napisem: „Jezu, ufam Tobie”. W Wilnie natomiast s. Faustyna poznała swojego spowiednika – bł. ks. Michała Sopoćkę i za jego namową zaczęła spisywać swoje mistyczne przeżycia oraz orędzie Miłosierdzia w słynnym Dzienniczku. Do dziś można tam odwiedzić mały drewniany domek – tzw. Domek Faustyny – w którym mieszkała.
Ostatnim przystankiem na ziemskim szlaku świętej był Kraków. W klasztorze w Łagiewnikach s. Faustyna zmarła w 1938 r. Obecnie znajduje się tu Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, a w kaplicy klasztornej spoczywają jej relikwie. 30 kwietnia 2000 r. Ojciec Święty Jan Paweł II zaliczył ją do grona świętych i ustanowił Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Święto to jest obchodzone w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, w odpowiedzi na słowa Jezusa przekazane św. Faustynie, zapisane w Dzienniczku: „Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia” (n. 299).
...katedra w Łowiczu to miejsce spoczynku dwunastu arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski?
Już w XII wieku Łowicz był ważnym ośrodkiem życia religijnego i politycznego. W 1136 r. stał się miastem rezydencjonalnym arcybiskupów gnieźnieńskich, prymasów Polski.
Język religijny to ważna część polskiego dziedzictwa kulturowego. Choć jest obecny w codziennym życiu wierzących, wielu z nas ma trudności z poprawnym zapisem terminów związanych z chrześcijaństwem. Pisownia słownictwa religijnego opiera się na kilku prostych zasadach, które warto znać, by unikać błędów. Jednym z kluczowych elementów jest stosowanie wielkich i małych liter. Norma jest stosunkowo prosta: co do zasady wielką literą piszemy to, co odnosi się bezpośrednio do Boga, osoby Jezusa Chrystusa lub innych świętych postaci. O szczegółach i wyjątkach chrześcijańskiej lingwistyki poniżej.
Słownictwo religijne obejmuje sferę sacrum. Nic więc dziwnego, że wielokrotnie użytkownicy języka, by wyrazić szacunek dla wartości duchowych, które stoją za religijnymi terminami czy nazwami, stosują wielkie litery. Często są to jednak nieuzasadnione zachowania. Normy stosowania określonych form reguluje bowiem państwowa instytucja – Rada Języka Polskiego. To kolegialne ciało złożone z wybitnych polskich językoznawców, którzy ujednolicili pisownię słownictwa religijnego. Za pożądane uznali ograniczenie użycia wielkiej litery, jednak z zachowaniem możliwości jej zastosowania ze względów grzecznościowych, emocjonalnych lub dla podkreślenia szczególnej ważności. Eksperci w dziedzinie normy ortograficznej konsultowali swoje propozycje rozstrzygnięć z Radą Naukową Konferencji Episkopatu Polski oraz z Komisją ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski.
– Również kapłan, gdy przeżywa chwile ciemności, potrzebuje ponownie usłyszeć to słowo: „Odwagi!” Nie dlatego, że wszystko jest łatwe, nie dlatego, że każdy problem natychmiast znika, ale dlatego, że Pan nadal nas prowadzi – powiedział w homilii kard. Mauro Piacenza, który na zakończenie Triduum dla kapłanów archidiecezji częstochowskiej przewodniczył Mszy św. w kościele Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie.
Były prefekt Kongregacji ds. Duchowieństwa i penitencjarz większy zauważył, że „są chwile, w których posługa wydaje się ciężka; są okresy, w których odczuwa się zmęczenie relacjami; są godziny, w których serce potrzebuje odnaleźć swoje źródło. Właśnie w tych sytuacjach Słowo Boże nie pozostaje odległe, ale staje się zaskakująco konkretne”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
