W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 15 sierpnia 2003 r. w Rogowie miało miejsce Parafialne Święto Dziękczynienia za Plony. Zgromadziło ono liczną rzesze parafian
oraz gości na czele z przedstawicielami władz gminny i powiatu. Jej organizatrem już od kilku lat jest miejscowy proboszcz ks. Marian Pozierak oraz Ochotnicza Straż Pożarna w Rogowie.
W bieżącym roku, poświęconym Różańcowi Świętemu mottem były słowa św. Josemarii Escrivy, patrona spraw codziennych i założyciela Opus Dei: „Matka Boża umie szlachetnie odwzajemniać
podarunki, które jej składamy. Nadto, jeżeli odmawiasz codziennie, z duchem wiary Różaniec św., Pani postara się prowadzić cię bardzo daleko drogą swego Syna”.
Centralnym punktem Święta Plonów była uroczysta Msza św. Delegacje wiosek należących do parafii przyniosły do niedawno odnowionej świątyni piękne i bogate wieńce dożynkowe oraz bochen chleba
z tegorocznego ziarna.
W homilii proboszcz przypomniał, że Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny niesie nadzieję naszego chwalebnego zmartwychwstania. Podkreślił też, że wszelkie łaski przyszły do nas i obecnie
przychodzą za pośrednictwem Maryi. Podkreślił trud i ciężką pracę rolnika, a także świętość i wartość chleba powszedniego. Eucharystia „jest zadatkiem
przyszłego uwielbienia ciała, a także przedsmakiem i gwarancją osiągnięcia nieba”.
„Oto Chleb aniołów błogi, dan wędrowcom pośród drogi, synów chleb prawdziwy, mnogi”.
Uroczyste Te Deum i Różaniec zakończyło religijną część uroczystości.
Po Mszy św. miejscowe gospodynie - jak nakazuje zwyczaj - rozdzieliły przyniesiony chleb oraz zapraszały na tradycyjną, ludową zabawę taneczną zorganizowaną przez OSP w Rogowie.
Jak stwierdził ks. Marian Pozierak, wszystkie miejscowe zwyczaje związane ze Świętem Plonów to świadectwo wielkiej gościnności i przywiązania do tradycji.
Wyboru najpiękniejszego wieńca - z którym delegacja parafii uda się na ogólnopolskie dożynki na Jasnej Górze - dokonały dzieci, za co zostały nagrodzone słodyczami
i przejażdżką bryczką.
Opowiadanie o Zuzannie należy do greckiej tradycji Księgi Daniela. Akcja toczy się w Babilonie, pośród wygnańców. Dwaj starcy zasiadają jako sędziowie. Tekst pokazuje, jak władza religijna bywa narzędziem krzywdy. Zuzanna zostaje osaczona w ogrodzie, w przestrzeni domowej prywatności. Odmawia. Słyszy oskarżenie o cudzołóstwo. Prawo Mojżesza wymaga dwóch świadków w sprawach zagrożonych karą śmierci, a fałszywych świadków obciąża ich własnym wyrokiem (Pwt 19). Ten mechanizm daje starcom pozór wiarygodności. Zuzanna wypowiada zdanie z liturgii. Umiera jako niewinna. W modlitwie odwołuje się do Boga, który zna rzeczy ukryte. Wkracza Daniel. Przesłuchuje oskarżycieli osobno i pyta o szczegół. Odpowiedzi rozchodzą się. Sąd pęka, a kara spada na kłamców, zgodnie z Pwt 19. Hieronim zauważa grę słów po grecku między nazwami drzew i czasownikami „rozciąć” i „przepiłować” (schinos/schizein; prinos/prisein). Ten sam autor przypomina, że Kościoły czytają Daniela w wersji Teodocjona, a greckie części tej księgi funkcjonują w lekturze liturgicznej od starożytności. Juliusz Afrykański zarzuca Orygenesowi brak tej historii w hebrajskich księgach. Orygenes odpowiada, że wspólnoty chrześcijańskie ją zachowują i broni jej jako świadectwa o Bożej sprawiedliwości. Ambroży widzi w Zuzannie wzór wstydliwości. Bowiem milczy przed ludźmi, a mówi do Boga, bo czystość ceni wyżej niż życie. Hipolit czyta tę historię typologicznie. Babilon nazywa światem, a Zuzannę obrazem Kościoła nękanego przez niesprawiedliwych oskarżycieli.
„Ofiaruję swój krzyż za Kościół święty, za Papieża, za mojego biskupa diecezjalnego, za duchowieństwo, za nawrócenie grzeszników, za dusze czyśćcowe i za prześladowanych chrześcijan” – napisał w swoim duchowym testamencie Igor Pavan Tres.
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Igor Pavan Tres (@igorpavantres)
Jak informuje portal Vatican News, Ojciec Święty upoważnił Dykasterię Spraw Kanonizacyjnych do opublikowania dekretów, dotyczących sześciu procesów kanonizacyjnych. Dotyczą one m.in. polskiej wizjonerki z Gietrzwałdu, służebnicy Bożej Stanisławy Barbary Samulowskiej, a także założyciela stowarzyszenia Equipes Notre Dame, którym inspirował się ks. Franciszek Blachnicki, tworząc Domowy Kościół.
- ofiary z życia sługi Bożego kard. Ludwika Altieriego (1805-1867), jednego z najbliższych współpracowników papieża Piusa IX m.in. w burzliwym dla Kościoła okresie Wiosny Ludów, który zmarł podczas epidemii cholery w Albano, zarażony od ubogich, którym niósł pomoc;
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.