Wieczorne (w zasadzie półoficjalne) spotkanie zostało przygotowane przez przyjaciół i najbliższych współpracowników ks. Rafała. W gronie zaproszonych znaleźli się m. in.: kapłani, głogowscy dziennikarze i pracownicy radia, nie zabrakło też gości z Zielonej Góry i Gorzowa Wlkp. Ostatecznie do nadodrzańskiego parku przybyło kilkadziesiąt osób. Organizatorzy główną część plenerowej uroczystości zaaranżowali w konwencji benefisów, znanych chociażby z telewizyjnych relacji z Teatru Stu. Tak więc oprócz głównego bohatera, który zasiadał we wspaniałym fotelu, był specjalnie przygotowany (quasi-radiowy) program, na który składały się: wspomnienia, występy artystyczne oraz liczne anegdoty. Np. o czasach seminaryjnych i kapłańskiej przyjaźni usłyszeliśmy z głośników głos ks. Roberta Sarka i ks. Krzysztofa Rajewicza; rodzinnymi wspomnieniami podzieliła się matka ks. Rafała oraz jego siostra (co ciekawe - przebywająca wówczas w Londynie); mogliśmy też usłyszeć wypowiedź kolegi, który wraz z ks. Rafałem dzieli jego pasję do... latania. Było dużo wzruszeń i radości. A świetnie zaprezentowanego przez bohatera wieczoru monologu imitującego rozmowę telefoniczną w sprawie pewnego słonia - wierzcie mi - nie powstydziłaby się żadna scena satyryczna w tym kraju...
Oczywiście później był czas na podziękowania, życzenia, prezenty, pląsy... Muzyczną oprawę uroczystości zapewnił zespół „Pozton”.
Odpowiedzialna funkcja dyrektora radia na pewno była szczególnym wyzwaniem w życiu kapłańskim ks. Rafała. Oprócz pasma sukcesów, zwłaszcza z początkowego okresu Radia Głogów i Radia Plus Głogów, nie brakowało też wielu trudności, kłopotów i trudnych decyzji, zwłaszcza związanych z restrukturyzacją rozgłośni i kwestiami personalnymi. Obecność tak wielu osób na wyżej wspominanej uroczystości (oraz sam fakt jej organizacji - z wyrazami podziękowania), były najlepszym potwierdzeniem, że Ksiądz Dyrektor spełniał tę rolę we właściwy sposób, starając się przy tym pamiętać, że mimo różnych funkcji i zadań, zawsze jest przede wszystkim kapłanem.