Na główny odpust na "Górę ufnej modlitwy", jak powiedział o Górze św. Anny św. Jan Paweł II, od rana zmierzało wiele pielgrzymek pieszych, rowerowych, motorowych i samochodowych. Pierwsze kroki annogórscy pielgrzymi kierowali do Bazyliki, aby pokłonić się, ustawionej na ozdobnym feretronie, cudownej figurce św. Anny Samotrzeciej.

Śpiewy pieśni "Ja sobie wybrałem za obronę" oraz "Św. Anno, witam Cię" przeplatały się ze sobą wraz z grą popularnych na Śląsku orkiestr dętych. Na dziedzińcu Sanktuarium, tzw. Rajskim Placu, ustawiały się długie kolejki do konfesjonałów.

Uroczystą sumę odpustową poprzedziły śpiewane Godzinki ku czci św. Anny. Tuż po nich z Bazyliki do groty lourdzkiej wyruszyła procesja, w której niesiono cudowną figurkę św. Anny. Mszy św. przewodniczył bp Rudolf Pierskała, biskup pomocniczy diecezji opolskiej.

- Szczęśliwi jesteśmy, że dotarliśmy na tę górę ufnej modlitwy i możemy widzieć tu bardzo wielkie rzesze pielgrzymów. Wiele dróg prowadzi na tę świętą górę i znamy je dobrze od pokoleń. Uczymy młode pokolenie, aby tu docierać. Najważniejsze, żeśmy tu dotarli i przybyli jak przodkowie - nasze babcie, dziadkowie, rodzice - aby wznosić swe oczy ku św. Annie - mówił w homilii bp Pierskała.

Podkreślił, że patrząc na życie Maryi, Jej wiarę, miłość do Boga i potem wierne towarzyszenie Jezusowi aż po krzyż i nieustanną troskę o Jego Kościół, można powiedzieć, że św. Anna dobrze wychowała swoją Córkę.

Opolski biskup pomocniczy zaznaczył, że pielgrzymki to symbol życia chrześcijańskiego. - Św. Piotr uczy nas, że powinniśmy się uważać za gości i przechodniów na tej ziemi. Rzeczywiste mieszkanie pielgrzyma jest w niebie, a na tej drodze do nieba jest wiele miejsc, które odwiedzamy i w których się modlimy - to nasze kościoły, kaplice, domy zakonne, rodziny.

Bp Pierskała przypomniał, że każda pielgrzymka ma swoje tempo i swój rytm. - Pierwszych pielgrzymów określano jako ludzi drogi i w liturgii słyszmy często słowa: dojść do miejsca, przyjść na miejsce. Wędrówka ma swoje tempo, swój rytm.

Z pośpiechem udał się Józef do Egiptu, pasterze z pośpiechem udali się do Betlejem, Maryja z pośpiechem udała się do Elżbiety, Zacheusz z pośpiechem zszedł z drzewa. Typem drogi chrześcijanina może też być droga uczniów Piotra i Jana, którzy biegli do grobu Jezusa, by zobaczyć pusty grób; i także uczniów do Emaus, którzy, gdy rozpoznali Jezusa przy łamaniu chleba, od razu wrócili do Jerozolimy - mówił hierarcha. Dodał, że w życiu codziennym, w pracy zawsze jesteśmy w drodze. - Jest wiele dróg, którymi idziemy przez życie. A która z tych dróg jest najważniejsza? Droga do nieba - tak, jak się nazywa nasz diecezjalny modlitewnik. To najważniejsza droga, która prowadzi nas do celu naszego życia - do Ojca w niebie - powiedział bp Pierskała.

Biskup porównał św. Annę do niezawodnej nawigacji, która pewną drogą prowadzi do Jezusa i Maryi. - Nasza Patronka, św. Anna - ona nam wskazuje tę najlepszą nawigację drogi do nieba - przez Maryję i przez Jezusa. To najlepsza nawigacja, której się stale uczymy tu, na Górze św. Anny - podkreślił sufragan opolski. Zaznaczył, że Matka Najświętsza stała się drogą, przez którą Syn Boży zstąpił na ziemie, do ludzi. Ona też jest drogą, po której ludzie wstępują do nieba.- Maryja jest drabiną niebieską, po której Bóg zstąpił z nieba na ziemię, aby przez Nią ludzie wstępowali z ziemi do nieba. I na nią wskazuje nam św. Anna. Przez Maryję i razem z Maryją idziemy do Jezusa, a On uczy nas w Ewangelii: Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Do Domu Ojca idziemy zawsze przez drugiego człowieka - mówił bp Pierskała.

Hierarcha zwrócił się także do babć. - Uczcie się od św. Anny łączenia pokoleń w rodzinach. Jak trudno nieraz jest zbudować most przez rzekę, jak jest on ważny. Doświadczamy tego, gdy trzeba zamknąć jakiś most i są objazdy. Jak ważny jest most rodzinny, most między pokoleniami.

Przechowujcie, drogie babcie, wielki skarb wiary, tradycji i zwyczajów chrześcijańskich. Kto ma je przekazać młodemu pokoleniu, jak nie wy. To jest ciągle wasze zadanie - apelował bp Pierskała.

Wśród pielgrzymów większość stanowili wierni metropolii górnośląskiej. Halina Palus z Gąsiorowic w diecezji opolskiej przyjeżdża na Anaberg (tak nazywają Górę św. Anny Ślązacy) na każdy odpust. - Wiele zawdzięczam wstawiennictwu św. Anny, dużo spraw tu "załatwiłam". Codziennie jej się polecam i jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Na Górę św. Anny pielgrzymowały moja mama, babcia i teściowa. Nie może i mnie tu zabraknąć - mówi.

Z Chorzowa przyjechał do św. Anny Ginter Piechoczek. - To nasze sanktuarium, tu polecamy się babci Pana Jezusa, która nam pomaga w drodze do Jezusa. Jestem tu, by podziękować za otrzymane przez św. Annę łaski - opowiada.

Odpust św. Anny jest najstarszym świętem patronalnym sanktuarium.

Co roku gromadzi kilkanaście tysięcy pielgrzymów. Na Górę św. Anny pielgrzymowało wielu wybitnych Pasterzy Kościoła - m. in. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia, a także, jeszcze jako kardynał - Józef Ratzinger, obecny papież senior Benedykt XVI. 21 czerwca 1983 r. św. Annie pokłonił się św. Jan Paweł II, dokonując na Górze św. Anny koronacji cudownego obrazu Matki Bożej Opolskiej, czczonej w opolskiej katedrze.