– Praktyki pobożne Wielkiego Postu mają sens pod jednym warunkiem, którym jest prawdziwie nawrócone serce. Cała istota Środy Popielcowej i liturgii pierwszej niedzieli Wielkiego Postu przypominają, że Bóg ma mi coś do powiedzenia, oraz o tym, abym w pobożności nie szukał siebie.
W praktykach pobożnych bowiem, w modlitwie, poście i jałmużnie, można szukać siebie – mówił ks. dr hab. Marian Szymonik do pracowników Caritas Archidiecezji Częstochowskiej podczas wielkopostnego dnia skupienia.
Stacją na drodze do Jerozolimy był wielkopostny dzień skupienia prowadzony przez ks. dr. hab. Mariana Szymonika, wykładowcę filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w Częstochowie. Odbył się on 6 marca w Archidiecezjalnym Centrum Duchowości „Święta Puszcza” w Olsztynie k. Częstochowy. Centralnym punktem była Msza św., której przewodniczył ks. Paweł Dzierzkowski, zastępca dyrektora Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, w koncelebrze Księdza Rekolekcjonisty, który również wygłosił homilię. Przypomniał w niej tajemnicę Eucharystii, która jest żywą obecnością Jezusa, przymierzem Boga z ludźmi, zadatkiem na życie wieczne, pokarmem pielgrzymów. – Bóg jest wierny swojemu przymierzu – mówił do tych, który posługują ludziom ubogim.
Tego dnia był też czas na konferencje, nabożeństwo pokutne z możliwością skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
Autorstwa Pko - Praca własna/commons.wikimedia.org
Pomnik Matki Bożej Miłosiernej w Konotopiu
Monumentalna figura Matki Bożej z Konotopia jest próbą zaakcentowania miejsca religii w przestrzeni publicznej - powiedział PAP dyrektor Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego dr hab. Marcin Jewdokimow. Dodał, że statua swoim rozmiarem przebija bańki medialne i skłania do refleksji.
Pomnik Matki Bożej Miłosiernej o wysokości 55,6 m został 15 sierpnia poświęcony w Konotopiu (woj. kujawsko-pomorskie) przez ordynariusza diecezji włocławskiej bp. Krzysztofa Wętkowskiego. Monument stanął na polu przy drodze krajowej nr 10, na trasie między Szczecinem a Warszawą. Jego inicjatorami i fundatorami są Grażyna i Roman Karkosikowie, którzy ofiarowali go jako „osobiste wotum wdzięczności za powrót do zdrowia i życia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
