26 kwietnia czcimy Najświętszą Maryję Pannę jako Matkę Bożą Dobrej Rady. Ten Jej tytuł związany jest z obrazem Matki Bożej w Genazzano, miejscowości położonej około 50 km od Rzymu. Jest to mały fresk w stylu bizantyjskim przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem na tle tęczy.
25 kwietnia 1467 r. miał on się pojawić w sposób cudowny na murze wznoszonego właśnie w Genazzano kościoła Augustianów. Chociaż inna tradycja mówi, że pochodzi prawdopodobnie z okolic Szkodry w Albanii i został przewieziony do Włoch, aby ochronić go przed Turkami, którzy okupowali Albanię. Od samego początku ikona Madonny była obiektem wielkiego kultu, również papieży.
Reklama
Święto Matki Bożej Dobrej Rady zatwierdził w rocznicę pojawienia się obrazu, 25 kwietnia 1727 r. Benedykt XIII. Z czasem święto przesunięto na 26 kwietnia, aby nie pokrywało się z uroczystością św. Marka Ewangelisty obchodzoną właśnie w tym dniu.
Podziel się cytatem
Szczególne związki łączyły sanktuarium w Genazzano z Leonem XIII, który na początku XX w. włączył wezwanie „Matko Dobrej Rady” do Litanii Loretańskiej.
Włodzimierz Rędzioch
Matka Boża Dobrej Rady w Genazzano
Sanktuarium w Genazzano jest miejscem ciągłych pielgrzymek wiernych z całego świata, bo kult Matki Bożej Dobrej Rady rozpowszechnił się na całym świecie. Ale najwięcej tu Włochów i Albańczyków, którzy uważają Ją za „swoją” – jest patronką Szkodry. W księgach pamiątkowych sanktuarium można znaleść wpisy słynnych pielgrzymów, a wśród nich Albanki, Matki Teresy z Kalkuty. Sanktuarium odwiedził również Jan Paweł II – uczynił to 22 kwietnia 1993 r., w przeddzień swojej podróży do Albanii. Warto dodać, że w czasie pobytu w tym kraju, na przedmieściach Szkodry, Ojciec Święty zatrzymał się w miejscu, gdzie kiedyś wznosił się kościół Matki Bożej Dobrej Rady, zburzony przez komunistów w 1967 r., a w którym przed wiekami czczono Matkę Bożą w wizerunku znajdującym się dzisiaj w Genazzano.
Włodzimierz Rędzioch
Wpis św. Jana Pawła II w sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady w Genazzano
Kopia obrazu Matki Bożej Dobrej Rady trafiła w ręce bp Marka Mendyka
Od 20 lat wizerunek Matki Bożej Dobrej Rady w ołtarzu głównym przyciąga wzrok modlących się w kościele św. Bartłomieja Apostoła w Czermnej.
Przywiózł go tutaj 6 grudnia 2003 r. ks. Romuald Brudnowski. – To kopia obrazu, który znajduje się w wybudowanym przez bp. Józefa Pazdura sanktuarium w Sulistrowiczkach. Intencją wrocławskiego hierarchy było umożliwienie ludziom młodym, zwłaszcza stojącym przed ważnymi wyborami, jak wybór szkoły, uczelni czy odkrycie powołania i drogi życia, skupienia się i rozeznania właściwego wyboru. Spodobał mi się ten pomysł i chciałem go zaadoptować do naszych warunków – wyjaśniał proboszcz kudowskiej parafii.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
Siostry Boromeuszki zapraszają do zatrzymania się w codziennym zabieganiu i zapraszają na Dzień Pustyni, który odbędzie się 14 marca w ich klasztorze w Trzebnicy. To jednodniowe spotkanie w ciszy, przeżywane w rytmie modlitwy i medytacji nad Słowem Bożym.
Jak wyjaśnia s. Natanaela Dziubata SMBC, przełożona generalną Boromeuszek w Trzebnicy, ideą tych spotkań jest stworzenie przestrzeni dla osób, które chcą głębiej spotkać się z Biblią. - Chcemy zaprosić ludzi, którzy chcieliby pogłębić swoją relację ze Słowem Bożym do właśnie takiego zatrzymania się z nami, razem z nami, siostrami Boromeuszkami. ”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
