Anna Bensz-Idziak: - W 2010 r. wprowadzona została nowa Podstawa programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce - czym jest podstawa programowa i czym różni się od wcześniejszej?
Ks. dr Wojciech Lechów: - W ostatnich miesiącach w polskiej oświacie zostało dokonanych kilka istotnych zmian. Oprócz obniżenia wieku, w którym ma zacząć się realizacja obowiązku szkolnego, wprowadzono nową Podstawę programową kształcenia ogólnego. Podstawa programowa to obowiązkowy na danym etapie edukacyjnym zestaw treści nauczania oraz umiejętności, które muszą być uwzględnione w programie nauczania. Ta zmiana pociągnęła za sobą zmianę Podstawy programowej katechezy, w której zawarte są zasadnicze zręby programowe nauczania religii w szkole i duszpasterstwa katechetycznego w parafii. Nowelizacja Podstawy programowej katechezy oznacza dostosowanie jej do nowych standardów kształcenia ogólnego opisanego językiem wymagań ucznia, czyli efektów kształcenia w postaci wiedzy i umiejętności, jakie zdobędzie uczeń na lekcji religii. Zasadnicza zmiana dotyczyła także przeformułowania programów dla I i II etapu edukacyjnego związanego z obniżeniem wieku, w którym ma zacząć się realizacja obowiązku szkolnego. Oznacza to, że za kilka lat uczniowie nie II, ale III klasy szkoły podstawowej będą przystępować do I Komunii św.
- Jak w praktyce będzie wyglądała zmiana dotycząca przystępowania dzieci do I Komunii św. -z klasy II na kl. III? Od kiedy ta zmiana będzie obowiązywała?
- W związku z reformą oświatową obniżającą wiek szkolny dzieci rozpoczynających edukację szkolną, we wrześniu 2012 r. obowiązkowo do I klas pójdą dzieci sześcioletnie. W związku tym biskupi zdecydowali, że do sakramentu I Komunii św. będą przystępować dzieci w III klasie szkoły podstawowej, a nie jak dotychczas - w II. Obecnie katechizacja poprzedzająca ten sakrament trwa trzy lata - pierwszy rok w „0” i dwa lata w kl. I i II SP. Po tej modyfikacji dzieci przygotowywać się będą przez cztery lata (rok obowiązkowego wychowania przedszkolnego i trzy lata w SP - edukacja wczesnoszkolna).
Przeniesienie I Komunii św. do klasy III będzie dotyczyło uczniów, którzy rozpoczną naukę we wrześniu 2012 r. - przystąpią oni do I Komunii św. w klasie III, czyli w maju 2015 r. Wszystkie dzieci, które rozpoczęły lub rozpoczną naukę do roku szkolnego 201½012 (włącznie) - zarówno w wieku 6, jak i 7 lat - realizują obecnie obowiązujący program nauczania i do I Komunii św. przystąpią w II klasie szkoły podstawowej. Należy pamiętać, że powyższe zmiany skutkują także brakiem uroczystości pierwszokomunijnych w 2014 r.
Reklama
- W jakim stopniu w związku ze zmianą podstawy programowej zmianie musiały ulec programy nauczania religii?
- Adresatami Podstawy programowej katechezy Kościoła katolickiego w Polsce są przede wszystkim twórcy programów nauczania religii. Ze względu na przedstawione powyżej okoliczności Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski po zatwierdzeniu w marcu 2010 r. odnowionej Podstawy programowej katechezy w czerwcu tego samego roku zatwierdziła nowy program nauczania religii, który stanowi konkretyzację założeń zawartych w Podstawie programowej katechezy Kościoła katolickiego w Polsce.
Z kolei adresatami programu są autorzy podręczników powstających z inspiracji Komisji Wychowania Katolickiego Episkopatu Polski, a także redagujący podręczniki z własnej inicjatywy. Dlatego zmiany Podstawy kształcenia będą skutkować wymianą podręczników do religii. Jednakże wymiana ta będzie wprowadzana sukcesywnie. Przyjęty harmonogram zakłada wydrukowanie pierwszych podręczników nowych serii dla poszczególnych etapów edukacyjnych na 1 września 2012 r. W okresie przejściowym - do 31 sierpnia 2016 r. - przewiduje się, że będą współistnieć programy i podręczniki katechetyczne stare i nowe.
- Programów i podręczników do nauczania religii jest w Polsce kilka. Czym winni kierować się katecheci w doborze odpowiednich materiałów?
Reklama
- Katecheci mogą realizować tylko te programy i korzystać z takich podręczników, które są zatwierdzone przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski i dopuszczone do użytku na terenie danej diecezji przez biskupa diecezjalnego. W naszej diecezji można uczyć religii z podręczników opracowanych przez trzy wydawnictwa: WAM z Krakowa, św. Wojciech z Poznania oraz Jedność z Kielc. Katecheta, po uzgodnieniu z proboszczem i rodzicami, ma możliwość wyboru podręczników najlepiej dopasowanych do możliwości swoich uczniów. Trzeba pamiętać, że podręcznik jest przede wszystkim dla ucznia, ma poszerzać jego wiedzę i rozwijać zainteresowania danym przedmiotem. Dlatego bardzo ważne przy wyborze podręcznika jest zwrócenie uwagi na sposób przedstawiania tematów, by uczeń chętnie sięgał po niego nie tylko na lekcji, ale także w domu. Ważna jest również szata graficzna książki oraz jasny i zrozumiały dla dziecka język. Obecnie liczy się także oferta okołopodręcznikowa, czyli pomoce, które uatrakcyjniają przekaz katechetyczny, są to na przykład płyty z materiałami audiowizualnymi. Obecnie liczy się także cena podręcznika, gdyż niektórych rodziców nie stać na ich zakup. Dlatego dla uczniów z ubogich rodzin wydawnictwa oferują podręczniki darmowe, które katecheta może pozyskać w naszym Wydziale Nauki Katolickiej.
- W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej katecheci obowiązkowo wystawiają zaświadczenia dla absolwentów szkoły podstawowej, gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej - jakie znaczenie ma ten dokument?
- Wprowadzone w naszej diecezji w roku szkolnym 2009/10 zaświadczenia dla absolwentów szkoły podstawowej, gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej są wewnątrzkościelnym dokumentem pozwalającym na ustalenie, czy dana osoba ukończyła wymaganą edukację z religii rzymskokatolickiej w ramach lekcji religii w szkole. Obecnie wprowadza się w szkołach nauczanie etyki dla uczniów nieuczestniczących w zajęciach z religii. Samo świadectwo szkolne nie daje pełniej informacji, czy uczeń uczestniczył w zajęciach z religii czy z etyki, gdyż na świadectwie nie można robić żadnych tego typu adnotacji. Katechizacja szkolna wymagana jest od kandydata przystępującego do sakramentów bierzmowania czy małżeństwa. Dzięki tym zaświadczeniom duszpasterze będą mogli ustalić, czy kandydat ją ukończył.
Leżąca nieopodal Neapolu Casalba stała się w ostatnich dniach miejscem pielgrzymek. Wszystko za przyczyną „nowego cudu” ojca Pio. Na twarzy stojącej przed kościołem figury Świętego odkryto „krwawą łzę”. Miejscowy proboszcz jest przekonany, że „nie jest to dzieło rąk ludzkich, ale znak od Boga”. Na polecenie biskupa sprawę bada specjalna komisja.
Włoskie media szeroko komentują domniemane nadprzyrodzone zjawisko, do którego doszło w parafii Matki Bożej Łaskawej w Casalbie. Jest to niewielka wioska, zamieszkana przez czterysta osób, położona w gminie Macerata Campania i należąca do archidiecezji Capua.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Hiszpańskie klasztory klauzurowe przygotowują tysiące ręcznie wykonanych różańców, które będą towarzyszyć czerwcowej wizycie Papieża Leona XIV. W inicjatywę, realizowaną przez 16 wspólnot żyjących na co dzień z dala od życia publicznego, zaangażowali się także młodzi wolontariusze pomagający w pakowaniu różańców. Jak informuje Vatican News, projekt stał się jednym z symboli przygotowań do papieskiej podróży.
Przed wizytą Papieża Leona XIV w Hiszpanii, zaplanowaną na 6–12 czerwca, szesnaście klasztorów kontemplacyjnych z różnych regionów kraju przygotowuje tysiące dziesiątek różańca dla pielgrzymów. Inicjatywa jest związana z podróżą apostolską odbywającą się pod hasłem „Podnieście oczy” („Alzad la mirada”).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
