Mieszkają w Domu Rekolekcyjnym przy parafii Opatrzności Bożej w Wesołej. Są administratorami budynku, pomagają w zakrystii i przy liturgii Słowa, organizują rekolekcje i spotkania modlitewne. Ich dzień podlega szczególnemu rytmowi, podporządkowanemu pracy i modlitwie, podobnemu do tego, jaki wiodą zakonnicy. A jednak, obok osób konsekrowanych, są wśród nich księża, świeccy, zakonnicy i... małżeństwa.

Około roku 1973 siedmiu Francuzów skupionych wokół grupy modlitewnej Odnowy w Duchu Świętym w Lionie poczuło powołanie do pełniejszego zaangażowania w życie Kościoła, większego oddania się sprawom Bożym. Postanowili skorzystać z jednego ze sposobów na pogłębienie życia chrześcijanina, jakim może być wspólne zamieszkanie. Zwrócili się więc z prośbą do ówczesnego biskupa Lionu kard. Decourtraya o zezwolenie na rozpoczęcie takiego właśnie wspólnotowego życia.

W staraniach poparł ich o. Laurent Fabre, jezuita, który brał czynny udział w spotkaniach grup Odnowy w Duchu Świętym. Ojciec Fabre wziął na siebie obowiązek duszpasterskiej opieki nad nową wspólnotą i wkrótce siedmioro Francuzów wraz z jezuitą zamieszkało w domu przy ul. Chemin Neuf. Stąd wzięła się nazwa stowarzyszenia.

Duchowość Chemin Neuf oparła się na dwóch tradycjach: spotkań modlitewnych Odnowy w Duchu Świętym oraz ćwiczeń i rekolekcji ignacjańskich. Powoli wspólnota zyskiwała nowych członków, zmieniał się także jej status. Początkowo we Fraterni Życia mieszkali tylko celibatariusze płci obojga. Wkrótce jednak zaczęło przybywać we wspólnocie powołań zakonnych i kapłańskich. I tak, obok celibatariuszy świeckich, w kolejnych domach mieszkały osoby konsekrowane i księża, którzy nie są przydzieleni do żadnej diecezji.

Otwarcie wspólnoty na nowych członków spowodowało, że wiele małżeństw zapragnęło wieść podobne życie blisko Boga. Na skutek ich próśb rozszerzono Chemin Neuf o całe rodziny. Od tej pory w chrześcijańskiej harmonii zamieszkały ze sobą wszystkie stany: osoby samotne świeckie, zakonnicy i małżeństwa. Ale nie był to koniec jednoczenia ludzi w obrębie wspólnoty. Po kilku latach we Fraterni Życia zamieszkały siostry protestantki, a po nich inni chrześcijanie: anglikanie, ewangelicy, kalwini, luteranie i prawosławni. Stowarzyszenie nadal jest katolickie.

Minęło już ponad 10 lat, od kiedy Chemin Neuf straciło swój typowo francuski charakter. Członkowie wspólnoty założyli Fraternie, czyli domy stowarzyszenia, w 18 krajach świata. Do Polski trafili w 1994 r. poprzez organizowane przez siebie rekolekcje dla małżeństw " Kana". Pierwsza Fraternia Życia powstała w Warszawie na Mokotowie. Zamieszkały w niej trzy siostry. Przetarły one szlak dla innych członków Chemin Neuf w Polsce.

Wspólnota organizuje rekolekcje dla młodzieży, dorosłych i osobne dla małżeństw. Te ostatnie dość często odbywały się w parafii Opatrzności Bożej w Wesołej. Tamtejszy proboszcz ks. prałat Stefan Wysocki przez jakiś czas przyglądał się ludziom z Chemin Neuf. Od dawna poszukiwał grupy, która mogłaby zająć się administrowaniem ogromnego Domu Rekolekcyjnego, który wybudowano w Wesołej. Poprosił więc wspólnotę o pracę na rzecz tego domu w zamian za możliwość mieszkania w jego licznych pokojach.

Jako pierwsze zamieszkały w Wesołej trzy siostry celibatariuszki. Po pierwszym, próbnym roku wspólnota podpisała z proboszczem i bp. Kazimierzem Romaniukiem, ordynariuszem diecezji, umowę na trzy lata. Umowa określa statut wspólnoty oraz jej obowiązki względem parafii. Zadaniem Chemin Neuf jest administrowanie Domem Rekolekcyjnym, przyjmowanie różnych grup modlitewnych i rekolekcyjnych oraz praca na rzecz lokalnej wspólnoty kościelnej. Rok temu w Domu Rekolekcyjnym zamieszkały dwie rodziny: polska i francuska, które wprowadziły w jego mury pięcioro dzieci. Od września tego roku ma się wprowadzić jeszcze jedna polska rodzina i siostra zakonna z Czech. Poza nimi pokoje zajmuje czworo celibatariuszy.

Członkowie wspólnoty mieszkający we Fraterniach Życia rzadko pracują na zewnątrz wspólnoty. Czas wypełnia im zaangażowanie w życie stowarzyszenia, organizowanie misji, spotkań i rekolekcji. Utrzymują się z dziesięciny przekazywanej przez członków Chemin Neuf żyjących we Fraterniach Dzielnicy. Są to rodziny i osoby samotne, które nie mieszkają wspólnie, a jedynie spotykają się dwa lub trzy razy w tygodniu na wieczornych modlitwach. Z zarobionych przez siebie pieniędzy 10% przekazują na rzecz wspólnoty.

Chemin Neuf jest Publicznym Stowarzyszeniem Wiernych i może gromadzić wokół siebie wszystkie osoby, które pragną iść za Jezusem i służyć w Kościele, bez względu na ich stan cywilny i konsekrowany. Kandydaci muszą jedynie określić swój wybór na życie przy wstępowaniu do wspólnoty. Tu nie kojarzy się małżeństw i nie namawia do życia konsekrowanego. Nie wymaga się od mieszkańców Fraterni Życia ślubowania ubóstwa, a jedynie wyboru prostoty życia.

Księża i klerycy Chemin Neuf podlegają Instytutowi Zakonnemu, który powstał w 1992 r. Ich przełożonym jest o. Laurent Fabre. Klerycy studiują w Brukseli, Rzymie, Paryżu, a już niedługo również w Chartre, gdzie powstaje nowy dom wspólnoty.

Charyzmatem Chemin Neuf jest praca na rzecz jedności ludzi: jedności stanów i wyznań, jedności, jaką można tworzyć we wspólnocie z braćmi i siostrami, a także jedności między małżonkami i ich dziećmi.