Mój kolega kursowy, ks. Józef Michurski, który prowadzi kancelarię parafialną w Warszawie, miał takie zdarzenie.
Pewnego razu zgłosiła się elegancka pani z prośbą o zaświadczenie, bo w innej parafii miała być matką chrzestną. Ks. Józef przejrzał kartotekę i powiedział:
- Proszę pani, według kartoteki - nie jest pani aktywną parafianką, nie przyjmuje księdza po kolędzie, nie widać, aby uczestniczyła pani w programach parafialnych i zdaje się, że nie przychodzi
pani w niedzielę do kościoła...
- Rzeczywiście, nie przyjmuję księdza po kolędzie, bo jakoś mi się tak składa: albo zakupy, albo zapominam, albo po prostu nie znam terminów kolędy. A do kościoła nie chodzę, bo mam swój sposób
na modlitwę. Idę do lasu, oddycham świeżym powietrzem i tak sobie rozmawiam z Panem Bogiem. Albo usiądę pod drzewem i rozmyślam o Panu Bogu.
Na to ks. Józef:
- Pomyliła więc pani adresy. Proszę zgłosić się po zaświadczenie do gajowego lub leśniczego, a nie do parafii.
* * *
Do krawca przychodzi elegancka pani, by zamówić kostium.
- W jakim ma on być kolorze? - pyta krawiec.
- Chciałabym kolor taki jak kawa z mlekiem...
A krawiec na to:
- Z cukrem czy bez cukru?
„Ecce Homo”. To nie jest zwykły obraz, bo też nie malował go zwykły artysta. Medytacja nad „Ecce Homo” nie jest przeżyciem przede wszystkim estetycznym, jakie nam zwykle towarzyszy, kiedy spotykamy się ze sztuką. Ten obraz nie został namalowany po to, żeby cieszyć oczy. Można powiedzieć nawet mocniej – nie został namalowany po to, żeby zdobić kościół.
Kiedy Brat Albert podarował go arcybiskupowi Szeptyckiemu, do Lwowa, arcybiskup nie umieścił go w kaplicy, ale dał do muzeum archidiecezjalnego; a najpierw trzymał u siebie w mieszkaniu. To nie jest obraz, który był namalowany do świątyni. Już samo pytanie, po co – na jaki użytek został on namalowany, jest pytaniem jakoś niewłaściwym.
Kościół katolicki w Panamie i Portoryko zorganizował transport kilkuset tysięcy hostii na Kubę, aby złagodzić niedobory w celebracji Eucharystii w kilku diecezjach na tej karaibskiej wyspie. Jak poinformowała agencja Aciprensa z archidiecezji Panamy wysłano 35 000 hostii, a około 300 000 kolejnych dotarło z Portoryko. Działania pomocowe zostały skoordynowane przez poszczególnych biskupów jako wyraz kościelnej solidarności w regionie Karaibów.
Niedobory wynikają z pogłębiającego się kryzysu zaopatrzeniowego na Kubie, który dotyka znaczną część życia publicznego i gospodarczego. W wielu regionach występują przerwy w dostawie prądu trwające kilka godzin, a nawet dni, ponieważ państwowa firma energetyczna jest w stanie zapewnić jedynie ograniczoną ilość energii. Według oficjalnych doniesień brakuje również paliwa i gazu do gotowania, co znacząco wpływa na codzienne życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
