Miało być tylko kilka miesięcy, a będzie co najmniej rok. Tak długo ekshumowane niedawno ciało zmarłego przed czterdziestu laty Ojca Pio z Pietrelciny będzie wystawione na widok publiczny. Doczesne szczątki Ojca Pio chce zobaczyć tak wielu wiernych, że abp Domenico D’Ambrosio, odpowiedzialny z ramienia Stolicy Apostolskiej za kontynuację dzieła świętego Zakonnika, zapowiedział w dzienniku „Avvenire” przedłużenie wystawienia ciała na widok publiczny. Dziennikarz spytał również metropolitę Manfredonii-Vieste-San Giovanni Rotondo o wrażenia z chwili, gdy ujrzał otwarty sarkofag, w którym pochowano Ojca Pio. Abp D’Ambrosio stwierdził, że odczuł w tym momencie ogrom świętości kapucyńskiego Zakonnika i jednocześnie swoją małość jako osoby, której powierzono kontynuowanie dzieła Świętego.
Doczesne szczątki Ojca Pio będą teraz konserwowane przez 30 do 40 dni i 24 kwietnia zostaną wystawione na widok publiczny. Ciało znajduje się, według określenia arcybiskupa, w nie najgorszym stanie, ale wymaga też wielu zabiegów, aby mogło zostać pokazane ludziom. Czemu doszło do ekshumacji? Abp D’Ambrosio tłumaczył, że jest zwykłą praktyką w przypadku osób, w sprawie których toczy się proces beatyfikacyjny, aby zobaczyć, w jakim stanie znajdują się ich doczesne szczątki. W przypadku Ojca Pio nie zrobiono tego w swoim czasie, ale pragnienie czcicieli i współbraci zakonnych przeważyło, aby dokonać tego teraz.
Zaufanie nie oznacza, że znamy przyszłość. Maryja w chwili Zwiastowania nie znała wszystkich odpowiedzi. Powiedziała jednak Bogu „tak”. Ta tajemnica Różańca zaprasza nas do podobnego kroku.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
Przebaczenie nie oznacza, że zło przestaje być złem. Oznacza, że nie chcemy pozwolić, aby krzywda na zawsze zatruwała nasze serce. Pod krzyżem Jezusa możemy po raz pierwszy powiedzieć: „Boże, pomóż mi przebaczyć”.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania? Dlaczego potrzebujemy przebaczenia? Wyjaśnia ks. Mariusz Rosik, znany i ceniony profesor teologii.
Kiedy Jezus ukazał się apostołom w Wieczerniku w niedzielę zmartwychwstania, rzekł do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22–23). Wydarzenie to jest konstytutywne dla sakramentu zwanego sakramentem pojednania. O ile w chrzcie dzieci dokonuje się obmycie z grzechu pierworodnego, a w przypadku chrztu dorosłych – z każdego grzechu popełnionego do tej pory, o tyle w sakramencie pojednania Bóg przebacza penitentowi grzechy popełnione po ostatniej spowiedzi. Przepięknym komentarzem do tych dwóch sakramentów zdają się być słowa św. Ambrożego, żyjącego w IV stuleciu biskupa Mediolanu: „Kościół ma wodę i łzy: wodę chrztu i łzy pokuty” (Epistulae 41,12).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
