To najprostsze, najczęstsze i najważniejsze z punktu widzenia kondycji psychofizycznej człowieka życzenie. Wszyscy wiemy, że dobre zdrowie to podstawa, a najwięcej mogą o tym powiedzieć ci, których dotknęła poważna choroba. Podchodząc od strony religijnej, powinniśmy spojrzeć na zobowiązania człowieka wobec siebie poprzez V przykazanie Boże, które brzmi wprawdzie bardzo ogólnie: Nie zabijaj!, ale mieści się w nim wiele zaleceń dotyczących troski o zdrowie i życie.
W „Dodatku nie tylko dla seniora” chcielibyśmy zwrócić nasze myśli i pragnienia właśnie w tym kierunku - skłonić do zastanowienia, czy żyjemy zdrowo, co w tym zakresie możemy jeszcze poprawić, jak żyć lżej i radośniej. Tak wielu ludzi nie dba o swoje zdrowie. Często żyją tak, jakby mieli być wiecznie młodzi i zdrowi lub jakby im nie zależało na życiu. Dopiero, gdy zdrowie się załamuje, żałują, że wcześniej o nim nie pomyśleli. Optymizmu może wtedy jednak dodać stara zasada:
Lepiej późno niż wcale. W każdym czasie jest możliwość podejmowania troski o zdrowie. I nie jest to jakieś widzimisię, ale przykazanie Boże, święte zobowiązanie. Człowiek wiary znajduje to odniesienie w swoim sumieniu i sercu. Bo wiara powinna nam pomagać w dobrym rozeznaniu naszych obowiązków. Takim obowiązkiem jest troska o zdrowie - nie tylko zresztą o własne: trzeba mieć na uwadze zdrowie współmałżonka, dzieci, domowników, zdrowie dzieci uczęszczających do szkoły. Dobre przepisy i świadczenia na rzecz zdrowia wszystkich obywateli to wielki, stały program, który powinniśmy realizować.
Cywilizacja życia to zagadnienie filozoficzne, ale i bardzo praktyczne. Szczęście człowieka także mieści się w dobrym zdrowiu i w trosce o nie. Dlatego starajmy się bronić organizm przed chrobami, którym można wcześniej zapobiec, korzystajmy czynnie z każdej chwili czasu wolnego. Zdrowo się odżywiajmy. I pamiętajmy, że dar zdrowia jest w dużej mierze w naszych rękach.
Niech naszej trosce o zdrowie towarzyszy także modlitwa, która uporządkuje życie, ustawi wiele spraw na właściwym miejscu. A kiedy przychodzi cierpienie, pamiętajmy o Tej, której nie na darmo nadano przed wiekami tytuł „Uzdrowienie chorych”.
Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
Brak żywności, lekarstw, prądu i paliwa paraliżuje życie Kubańczyków. W Santiago de Cuba coraz więcej dzieci, osób starszych, chorych i bezdomnych prosi o jedzenie, a niektórzy szukają go na śmietnikach. Parafialna kuchnia ks. Adama Czerwińskiego, wspierana przez Caritas Polska, wydaje posiłki i staje się miejscem, w którym ludzie odzyskują poczucie wspólnoty. „Posługuję na Kubie pięć lat i nigdy tak źle nie było” – mówi misjonarz w rozmowie z Vatican News.
Kuba zmaga się z największym kryzysem gospodarczym od dziesięcioleci. Brakuje żywności, środków czystości i lekarstw, a sytuację dodatkowo pogarszają przerwy w dostawach energii oraz niedobór paliwa.
Powstanie Międzynarodowy Szlak Jana Pawła II, łączący miejsca związane z życiem, działalnością i podróżami św. Jana Pawła II w krajach Europy Środkowej. Poinformowała o tym słowacka sekretarz stanu w Ministerstwie Turystyki i Sportu Jana Štilichová po ubiegłotygodniowym spotkaniu ze swym polskim odpowiednikiem Ireneuszem Rasiem.
Szlak wpisze się w istniejącą już sieć tras turystycznych, pielgrzymkowych i edukacyjnych w Polsce. Jego potencjał tkwi również w transgranicznym połączeniu ze szlakami turystycznymi i pielgrzymkowymi na Słowacji, zwłaszcza w Tatrach i na Spiszu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.