Parafia pw. Najśw. Serca Pana Jezusa i św. Jakuba, w niedzielę 18 czerwca 2023 r., obchodziła 30. lecie istnienia. Powołana została do życia, dekretem erekcyjnym z dnia 22 lipca 1993 r., przez pierwszego biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka.
Od początku organizacji życia parafialnego, budowy kaplicy i kościoła, towarzyszy ks. kan. Mieczysław Jackowiak, dziś już jako senior i rezydent.
Mszy św. przewodniczył ks. Tomasz Kołodziej, sekretarz Biskupa legnickiego, który przybył na uroczystość w zastępstwie bpa Andrzeja Siemieniewskiego, który musiał zrezygnować z przyjazdu, ze względów chorobowych.
Wszystkich przybyłych: duchowieństwo, wiernych i gości powitał proboszcz parafii ks. Krzysztof Żmigrodzki. Wśród nich, obecna była także pochodząca z tej parafii S. Marietta Renata Galej, która podczas liturgii Słowa, odczytała jedno z czytań.
We Mszy św. sprawowanej pod przewodnictwem ks. Tomasza Kołodzieja, wśród koncelebransów znaleźli się: ks. kan. Mieczysław Jackowiak, wicedziekan ks. Janusz Barski proboszcz parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Lubaniu, proboszcz miejsca i wikariusze ks. Norbert Turczynowski.
Przed rozpoczęciem Eucharystii ks. Kołodziej odczytał specjalne pismo Biskupa legnickiego, w którym złożył swoje gratulacje i życzenia, pod adresem parafian, ks. Rezydenta i obecnych duszpasterzy parafii.
Reklama
- W kościelnych jubileuszach, chodzi przede wszystkim o powrót do skarbu duchowości, oraz do tego Domu, jakim dla ludzi wierzących jest Kościół, w tym także Kościół, zgromadzony wokół parafialnej świątyni. Całej wspólnocie, życzę więc na nowo odkrycia dziedzictwa duchowej kultury ziemi lubańskiej, przypomnienia sobie, jak wiele dokonaliście idąc przez trzy kolejne dziesięciolecia we wspólnocie Ewangelii - napisał Biskup legnicki.
W homilii, ks. Tomasz nawiązując do odczytywanych tekstów w Liturgii Słowa; „Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów (Wj 19, 5)”, podjął rozważania nt „własności Boga”, by uświadomić sobie na nowo, jaka jest nasza tożsamość jako ludzi wierzących wszczepionych w Chrystusa i Kościół.
Po Mszy św., miało miejsce złożenie podziękowań przez obecnego proboszcza, skierowane pod adresem ks. kan. Mieczysława Jackowiaka, parafian i ...
- Chcę też podziękować Komuś, bez którego „nic by się nie stało, z tego co się stało”. Patrząc na krzyż, widzimy tam Pana, Najwyższego Jedynego i Odwiecznego Kapłana, którego Ofiara Paschalna czyni z nas wspólnotę. Chwała Ci Kapłanie Wieczny, Jezu Chryste Synu Boży. Cześć składamy, hołd i dziękczynienie Tobie Jezu wieczny Kapłanie. Twoją Krwią jesteśmy odkupieni. Ty nas karmisz swoim własnym Ciałem... Niech Ofiara Twoja nie ustanie, aż się spełni cały Plan Zbawienia. Aż przybędziesz w blasku pełnej chwały – mówił ks. proboszcz.
Po Mszy św., rozpoczął się wielki festyn parafialny. Zapowiadany by przez organizatorów już od pewnego czasu z hasłem: „Nie jedzcie obiadu w domu, zapraszamy do nas”.
Reklama
I rzeczywiście, nikt głodny z tego wydarzenia nie miał prawa wyjść. Bogactwo proponowanych smaków było duże. Od przysłowiowej pajdy chleba z ogórkiem poczynając, poprzez grochówkę i bigos strażacki przygotowany w kuchni polowej, pieczonego prosiaka i dzika, z cieszącą się zainteresowaniem prze młodszych watą cukrową a dorosłych popcornem, ciastami i kolorowymi napojami włącznie.
Najmłodsi, spędzali dużo czasu na dmuchańcu. Niektórzy pozwalali sobie na malowanie twarzy, wplecenie kolorowych warkoczyków, inni interesowali się cudeńkami z balonów a wszyscy mieli okazję posłuchać i oglądać występy dzieci przedszkolnych, zespołu „The Bazalt”, czy tez propozycji Lubańskiej Estrady i Małej Estrady.
Wieczorem, na zakończenie dnia, zaplanowano czuwanie dziękczynno-uwielbieniowe, z udziałem Jakuba Tomalaka z Zespołem
Prezydent Andrzej Duda podczas konferencji "Gotowi na Dobro"
Były prezydent Andrzej Duda w szczerej rozmowie podczas konferencji "Gotowi na Dobro" na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego podzielił się osobistym świadectwem wiary, która towarzyszyła mu przez 10 lat na najwyższym urzędzie w państwie. Mówił o modlitwie, opiece Opatrzności, trudnych decyzjach i o tym, dlaczego nigdy nie zrezygnował z bycia człowiekiem wierzącym w Pałacu Prezydenckim.
Jednym z najmocniejszych wątków rozmowy była kwestia spójności wiary z pełnieniem urzędu publicznego. Prezydent Duda stanowczo odrzucił ideę „zawieszania” wartości chrześcijańskich po wejściu do gabinetu:
Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.
Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach.
Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja.
Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej.
Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego.
Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego.
Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
W parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie bp Artur Miziński przeprowadził wizytację kanoniczną. Miała miejsce w niedzielę 10 maja. Było bierzmowanie, chrzest, spotkania z Radą Parafialną oraz wspólnotami i grupami duszpasterskimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
