Reklama

Savoir-vivre

Brak dyskrecji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Według „Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych” Władysława Kopalińskiego, dyskrecja to „umiejętność milczenia w jakichś sprawach; dochowanie tajemnicy; niewtrącanie się do cudzych spraw, delikatność, oględność”. Termin „dyskrecja” pochodzi od łacińskiego terminu „discretio”, który oznacza oddzielenie, rozróżnienie.
Brak dyskrecji to zatem zjawisko, które polega na takim przekazywaniu innym informacji dotyczących danej osoby czy sytuacji, że od informacji, które można przekazywać, nie zostały oddzielone informacje, których przekazywać się nie powinno. I tak np. ktoś spotkał znajomego pana X w poczekalni u lekarza psychiatry. Ten ktoś może przekazać komuś innemu, że spotkał pana X, ale nie powinien przekazywać informacji, że nastąpiło to w poczekalni lekarza psychiatry, ponieważ pan X może sobie nie życzyć rozpowszechniania informacji, że leczy się u psychiatry, rozpowszechnienie tej informacji może bowiem spowodować negatywne skutki dla pana X.
Brak dyskrecji oznacza, że rozpowszechnianie pewnych informacji nie jest spowodowane złą wolą, chęcią zaszkodzenia komukolwiek, lecz jest wynikiem gadatliwości czy bezmyślności.
Najbardziej naganne, niezależnie od skutków, jest rozpowszechnianie informacji dotyczących spraw intymnych innych osób.

Jak ustrzec się braku dyskrecji?

Wystarczy konsekwentne stosowanie dwóch zasad, które w świetle savoir-vivre’u obowiązują podczas każdej rozmowy towarzyskiej.
Po pierwsze zatem - nigdy nie mówimy o nieobecnych, chyba że chcemy obdarzyć ich jakimś komplementem.
Po drugie - nigdy w trakcie rozmowy nie przekazujemy informacji o jednej z osób obecnych (np. nie uzupełniamy czyjejś wypowiedzi informacjami o tej osobie, których ona nie udzieliła).

Jak reagować na brak dyskrecji?

Jeśli brak dyskrecji wykazała osoba nam bliska, informujemy ją na osobności o tym, że nie była dyskretna, i prosimy o dyskrecję w przyszłości. W pozostałych przypadkach powstrzymujemy się w przyszłości od udzielania danej osobie jakichkolwiek informacji o sobie oraz nie zapraszamy jej do siebie do domu i ograniczamy spotkania z nią do niezbędnego minimum.

www.savoir-vivre.com.pl

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Edmund Dalbor – pierwszy Prymas Polski niepodległej

2026-02-12 19:04

[ TEMATY ]

prymas Polski

100. rocznica

Kard. Edmund Dalbor

Konkatedra w Ostrowie Wielkopolskim

Kard. Edmund Dalbor - pierwszy Prymas Polski po odzyskaniu niepodległości

Kard. Edmund Dalbor - pierwszy Prymas Polski po odzyskaniu niepodległości

„Zmartwychwstanie Polski w życiu Kardynała najgłębszą było radością, spełnieniem najserdeczniejszych pragnień, nagrodą za wszelkie trudy i cierpienia” - tak w mowie pogrzebowej mówił o Edmundzie Dalborze jego wieloletni przyjaciel bp Stanisław Adamski. 13 lutego 1926 roku zmarł pierwszy Prymas Polski odrodzonej po zaborach.

„Zmartwychwstanie Polski w życiu Kardynała najgłębszą było radością, spełnieniem najserdeczniejszych pragnień, nagrodą za wszelkie trudy i cierpienia” - tak w mowie pogrzebowej mówił o Edmundzie Dalborze jego wieloletni przyjaciel bp Stanisław Adamski. 13 lutego 1926 roku zmarł pierwszy Prymas Polski odrodzonej po zaborach.
CZYTAJ DALEJ

13 lutego: Patron dnia - bł. Jordan z Saksonii

[ TEMATY ]

patron dnia

pl.wikipedia.org/Autorstwa Risorto Celebrano

Jordan z Saksonii

Jordan z Saksonii

Jordan z Saksonii (ur. pod koniec XII w. w Borgberge k. Paderborn w Westfalii, zm. 13 lutego 1237 na Morzu Śródziemnym) – dominikanin, następca Św. Dominika na stanowisku generała zakonu (1222-1237), błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Studiował teologię (bakalaureat) i sztuki wyzwolone (magister) w Paryżu. Tam, 12 lutego 1220, wstąpił do zakonu, otrzymując habit z rąk bł. Reginalda z Orleanu. Na Wielkanoc tegoż roku wziął udział w obradach kapituły generalnej w Bolonii, podczas której doszło do zredagowania pierwszych dominikańskich konstytucji. Rok później, w 1221, został mianowany prowincjałem w Lombardii. 22 maja 1222 roku (na kapitule generalnej w Paryżu) przejął kierowanie zakonem po śmierci Św. Dominika, którego zresztą znał osobiście.
CZYTAJ DALEJ

"A jak pan biskup ma na imię? – Artur jestem". Mobilny Kościół w centrum Sosnowca

2026-02-13 11:57

[ TEMATY ]

diecezja sosnowiecka

Diecezja sosnowiecka/Agnieszka Sidełko

Bp Artur Ważny

Bp Artur Ważny

Mobilny Kościół to inicjatywa wspólnoty Miasto Ocalenia, która od lat wychodzi na ulice miasta, niosąc Dobrą Nowinę bardzo konkretnie: przez obecność, modlitwę i realną pomoc.

„A jak pan biskup ma na imię? – Artur jestem.”
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję