Jak niegdyś polscy górale tłumnie przyjeżdżali do Jana Pawła II z namiastką ojczyzny, tak dziś również Bawarczycy chętnie odwiedzają Benedykta XVI z muzyką i pobożnością rodzinnych alpejskich stron. Z okazji 85. urodzin Papieża, które przypadły 16 kwietnia br., pod egidą kard. Reinharda Marxa, arcybiskupa Monachium i Fryzyngi, udały się dwie pielgrzymki. Pierwsza dokładnie w dniu urodzin przygotowała dzień bawarski na Watykanie. Zaś 3 sierpnia na dziedzińcu pałacu w Castel Gandolfo odbył się wieczór bawarski z tańcem, melodiami ludowymi oraz charakterystycznym dla Alp śpiewem jodłowanym. Niewielki plac Wolności (Piazza della Libertà) w Castel Gandolfo stał się małą Bawarią. Nie tylko artyści, ale również pielgrzymi włożyli tradycyjne stroje ludowe, kobiety w dirndl, a mężczyźni z charakterystycznymi krótkimi skórzanymi spodniami na szelkach i długimi wełnianymi skarpetami. Liczni strzelcy alpejscy z Bawarii - „Gebirgsschützen” przed wejściem wykonali salwę na cześć Papieża. Wszystkiemu dyskretnie i z zaciekawieniem przyglądał się z okna brat Ojca Świętego -ks. prał. Georg Ratzinger, który przyjechał do Castel Gandolfo na sierpniowe wakacje.
Benedykt XVI z zainteresowaniem wysłuchał koncertu. Na zakończenie, dziękując po bawarsku: „Vergelt’s Gott” za przybliżenie do domu, Papież, nawiązując do radosnego klimatu koncertu i stylu muzyki bawarskiej, przypomniał o znaczeniu radości w życiu człowieka. Wieczór bawarski w Castel Gandolfo zakończył się w klimacie modlitewnym. Wspólnie został odśpiewany „Anioł Pański” oraz Andachtsjodler - bawarska pieśń religijna z jodłowaniem. Symbolem pielgrzymki był niedźwiedź św. Korbiniana, symbol miasta Fryzyngi i element herbu papieskiego Benedykta XVI.
Święto bawarskie ze śpiewem, tańcem i pokazami artystycznymi już bez obecności Papieża było kontynuowane na Piazza della Libertà, uprzyjemniając ludziom wypoczywającym w miejscowych ogródkach barowych zazwyczaj spokojny wieczór w miasteczku.
Następnego dnia, 4 sierpnia, pielgrzymi z Bawarii uczestniczyli w specjalnej Mszy św. w Bazylice św. Piotra. Obecny był również kard. Friedrich Wetter, emerytowany arcybiskup Monachium i Fryzyngi.
Anna Artymiak
Siewca wyszedł siać
Benedykt XVI naucza
Jezus chce pomóc ludziom, aby wyszli poza bezpośrednie zaspokojenie swoich potrzeb materialnych, pomimo że są one ważne. Chce ich otworzyć na horyzont egzystencjalny, który nie jest jedynie wizją codziennych problemów jedzenia, ubierania się czy kariery. Jezus mówi o pokarmie, który nie ginie, którego poszukiwanie i przyjęcie jest ważne. Powiada: „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy”. Z przemówienia podczas modlitwy „Anioł Pański”, 5 sierpnia 2012 r.
Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Dzisiaj wspominamy św. Dominika, założyciela zakonu dominikanów. Był człowiekiem modlitwy, zawsze mówił z Bogiem lub o Bogu. Dnie poświęcał pracy i bliźnim, a noce spędzał na rozmowie z Bogiem. Uczmy się od niego tej wytrwałej modlitwy, koniecznej dla naszego wzrostu duchowego. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Do Polaków podczas audiencji generalnej, Castel Gandolfo, 8 sierpnia 2012 r.
Audiencja Generalna
U podstaw świadectwa wiary leży modlitwa
U podstaw świadectwa wiary, jakie każdy chrześcijanin powinien dawać w rodzinie, w miejscu pracy, w zaangażowaniu społecznym, a także w chwilach relaksu, leży modlitwa - przypomniał Benedykt XVI w katechezie wygłoszonej 8 sierpnia podczas audiencji ogólnej w Castel Gandolfo. Zwracając się do wiernych, którzy szczelnie wypełnili dziedziniec Pałacu Apostolskiego, Ojciec Święty przypomniał postać patrona dnia - św. Dominika Guzmana, założyciela zakonu dominikanów, wiele uwagi poświęcając życiu modlitwy tego świętego.
Benedykt XVI podkreślił, że dla naszego życia duchowego konieczne jest znalezienie codziennych chwil na modlitwę w skupieniu. Jak dodał, jest to również sposób niesienia pomocy bliskim nam ludziom, aby weszli na „świetlistą drogę obecności Boga, która daje pokój i miłość, i której wszyscy potrzebujemy w codzienności”.
Przesłanie do wyznawców islamu
Apel o wychowanie do sprawiedliwości i pokoju
O wychowanie młodych chrześcijan i muzułmanów do sprawiedliwości i pokoju zaapelowała Papieska Rada ds. Dialogu Międzyreligijnego. Przewodniczący tej dykasterii - kard. Jean-Louis Tauran oraz kończący swą posługę sekretarz -abp Pier Luigi Celata wystosowali do wyznawców islamu przesłanie z okazji Święta Przerwania Postu. Przypada ono w różnych krajach w dniach 18-20 sierpnia.
Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej wyrażają przekonanie, że czas Ramadanu pozwolił muzułmanom na pogłębienie posłuszeństwa Bogu i sądzą, że w obliczu aktualnych wyzwań konieczne jest skupienie uwagi na wychowaniu chrześcijan i muzułmanów do sprawiedliwości i pokoju, które są nieodłączne od prawdy i wolności. Zaznaczają, że choć za wychowanie odpowiada całe społeczeństwo, to w sposób szczególny jest to zadanie rodzin, szkół i uniwersytetów, a także osób odpowiedzialnych za życie religijne, kulturalne, społeczne, gospodarcze oraz świat środków przekazu. Za swoje wychowanie odpowiada również sama młodzież - dodają kard. Tauran i abp Celata.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Szkaplerz – dwa prostokątne kawałki sukna połączone sznurkiem, albo ozdobną tasiemką. Na jednym naszyty obrazek Najświętszego Serca Pana Jezusa, na drugim obrazek Matki Bożej Szkaplerznej.
Jest to obrazek z chwili objawienia: Matka Boża, jak zapracowana mama, na jednej ręce trzyma małego Jezusa, a drugą wręcza klęczącemu św. Szymonowi Stockowi sznureczki z kawałkami Jej płaszcza. Przyjęcie szkaplerza oznacza, że pod ten płaszcz chowamy się przed zakusami złego
Prefekt watykańskiej Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka, kard. Michael Czerny 18 lipca kończy 80 lat. Po osiągnięciu tego wieku przestaje należeć do grona elektorów papieskich. Tym samym 116 spośród 241 kardynałów zachowuje prawo głosu w ewentualnym konklawe.
Kard. Czerny jest jezuitą, od 2019 roku kardynałem i należy do jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci Watykanu. Papież Franciszek wielokrotnie powierzał mu misje o charakterze dyplomatycznym. Po ataku Rosji na Ukrainę kard. Czerny wielokrotnie podróżował wraz z kard. Konradem Krajewskim do tego kraju. W 2025 roku przebywał również w ogarniętym kryzysem Libanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
