Droga Neokatechumenalna nie jest ruchem czy stowarzyszeniem, lecz narzędziem w łonie parafii, by na nowo przywieść do wiary ludzi, którzy ją porzucili. Wspólnoty neokatechumenalne są częścią parafii, a nie jakiegoś oddzielnego stowarzyszenia w Kościele. Katechiści, którzy prowadzą wspólnotę, czynią to jako posługę wobec parafii. Neokatechumenat realizowany jest w małych wspólnotach w oparciu o trzy filary: Słowo Boże, Liturgię i Wspólnotę.

Głos Kościoła

Paweł VI podczas spotkania z Neokatechumenatem w 1974 r. powiedział: „Jakąż radość i jaką nadzieję daje nam wasza obecność i wasza działalność! Przeżywanie i rozwijanie tego przebudzenia jest tym, co nazywacie formą katechumenatu pochrzcielnego, który będzie mógł odnowić w dzisiejszych wspólnotach chrześcijańskich te oznaki dojrzałości i pogłębienia, które w Kościele pierwotnym osiągano w okresie przygotowania do chrztu”.
Jan Paweł II pisał: „Uznaję Drogę Neokatechumenalną jako itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych”.
Natomiast Benedykt XVI w 2006 r. mówił: „Wasze działanie apostolskie dąży do umiejscowienia się w sercu Kościoła, w całkowitej zgodności z jego dyrektywami i w jedności z Kościołami partykularnymi, w których będziecie działać, doceniając w pełni bogactwo charyzmatów, jakie Bóg wzbudził przez inicjatorów Drogi”. W 2011 r. dodawał: „Od ponad 40 lat Droga Neokatechumenalna pomaga ożywić i umocnić wtajemniczenie chrześcijańskie w diecezjach i parafiach, promując stopniowe i radykalne odkrycie bogactwa chrztu, pomagając zakosztować życie Boże, które Pan zapoczątkował poprzez swoje Wcielenie, poprzez przyjście między nas, poprzez narodzenie się jako jeden z nas”.

Powstanie i rozwój

Droga Neokatechumenalna zapoczątkowana została w latach 60. XX wieku na ubogich przedmieściach Madrytu przez Kiko Argüello i Carmen Hernández. Papieska Rada do Spraw Świeckich 11 maja 2008, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, definitywnie zatwierdziła statuty Wspólnoty. Wzorem wspólnoty neokatechumenalnej jest święta Rodzina z Nazaretu.

Tworzenie wspólnoty

Proces tworzenia nowej wspólnoty zostaje zapoczątkowany poprzez uczestnictwo jej przyszłych członków w katechezach początkowych. Członkowie wspólnot spotykają się raz w tygodniu na Liturgii Słowa, na niedzielnej Eucharystii (przeważnie w sobotni wieczór) oraz co 4-6 tygodnie na Liturgii Pokutnej i konwiwencji. Uczestnikom Drogi chodzi o rzeczywiste odkrycie Słowa Bożego i praktyczną realizację odnowy liturgicznej, wprowadzanej przez Sobór Watykański II. Chodzi o drogę nawrócenia, poprzez którą odkryć można bogactwo chrztu. Będący na Drodze zanim spotkają się na niej wspólnie, wcześniej przeżywają spotkania modlitewne w gronie rodzinnym. Dlatego liturgia, w której uczestniczymy jest żywa. Wszyscy uczestnicy są zaangażowani, autentycznie przeżywając Słowo Boże, które słyszą oraz starają się wprowadzić ducha wiary w swoje środowiska - mówi ks. Augustyn Łyko, posługujący we wspólnocie sandomierskiej.

W diecezji sandomierskiej

Do Polski Droga dotarła dzięki o. Alfredowi Cholewińskiemu jezuicie, który w 1975 r. w Lublinie zainicjował pierwszą wspólnotę.
W diecezji sandomierskiej Drogę tworzy 21 wspólnot istniejących w 11 parafiach. Troskę nad poszczególnymi wspólnotami roztaczają duszpasterze diecezjalni i zakonni; prezbiterzy, który wspomagają w formacji i są kierownikami duchowymi danej wspólnoty. Stałym delegatem Biskupa Sandomierskiego do spraw Neokatechumenatu dla naszej diecezji jest ks. Marian Wiącek.
Wspólnoty działają: w Ostrowcu Świętokrzyskim w parafiach Miłosierdzia Bożego (3 wspólnoty), Matki Bożej Saletyńskiej (3 wspólnoty), św. Stanisława Biskupa u Ojców Sercanów; św. Józefa w Sandomierzu; w Stalowej Woli w parafiach Matki Bożej Królowej Polski oraz Zwiastowania Pańskiego u Ojców Kapucynów (4 wspólnoty); w Tarnobrzegu w parafiach: Matki Bożej Nieustającej Pomocy (4 wspólnoty), Chrystusa Króla oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny u Ojców Dominikanów; w Nowej Dębie u Matki Bożej Królowej Polski oraz w Koprzywnicy w parafii św. Floriana.
Wspólnota widoczna jest podczas dorocznego spotkania ruchów i stowarzyszeń katolickich organizowanego w Sandomierzu. Członkowie Drogi niosą ze sobą ogromny transparent z napisem „Neokatechumenat diecezja sandomierska” wokół którego się gromadzą.
Wśród owoców Drogi z terenu naszej diecezji wzbudził Bóg powołania. Dla Kościoła pracuje już 2 księży i jedna siostra zakonna a do kapłaństwa przygotowuje się 4 seminarzystów w seminariach Redemptoris Mater.

Słowo Pasterza

W początkach września z uczestnikami Drogi Neokatechumenalnej z terenu naszej diecezji spotkał się w tarnobrzeskiej hali MOSiR-u bp Krzysztof Nitkiewicz. Spotkanie wypełnione było modlitwą i śpiewem, ale przede wszystkim świadectwami osób znajdujących się na Drodze. Budujące były świadectwa małżeństw i rodzin o wzajemnej miłości. Mówiący z wielkim zaangażowaniem podkreślali obecność i działanie Boga w ich życiu. Podczas nabożeństwa Słowa Bożego odczytano fragment Ewangelii, po której Ksiądz Biskup mówił do przybyłych: - Słuchając dzisiejszych świadectw cieszyłem się waszym entuzjazmem i żywą wiarą. One budują Kościół i pozwalają z optymizmem patrzeć w przyszłość. Jestem za to wdzięczny Siostrom i Braciom z Drogi Neokatechumenalnej. Trzeba jednak uważać, żeby nie przypisywać sobie żadnych zasług, żeby nie ufać bezgranicznie własnym siłom. To, co dokonało się w waszych sercach, dokonało się mocą Chrystusa i cała nasza przyszłość zależy do tego, czy złożymy w Nim naszą nadzieję.
- Takie spotkanie i słowo Pasterza umacnia i mobilizuje, a jednocześnie utwierdza nas w tym, że idziemy po właściwej Drodze - mówiła Katarzyna, jedna z uczestniczek spotkania. Po wspólnej modlitwie, śpiewie uwielbienia i błogosławieństwie Księdza Biskupa, spotkanie zakończyła agapa.